Kosova midis dy ekstremeve “filozofiko-politike”

BAROMETRI DIPLOMATIK
Prof.Dr.Mehdi HYSENI

Ekstremi i parë ka të bëjë me tezën “filozofiko-politike” të paranojës kolektive të etnocentrizmit serb(nacionalizmi, racizmi, fashizmi, kolonializmi dhe gjenocidi) se “Kosova është e Serbisë” , kurse ekstremi i dytë “filozofiko-politik” pasyqrohet në tezën abstrakte nihiliste shqiptare të Tiranës zyrtare se “Kosova është e Kosovës”, në vend se, të paktën, të thuhet Kosova është e Shqipërisë.

Të dy këto teza kontradiktore, do të sqarohen vetëm atëherë pasi Kosova ta ketë fituar pavarësinë e saj si subjekt juridik ndërkombëtar.



Me spekulime të hekurosura filozofike utopiste, dekadente, ekzistencialiste dhe prepotente në skajshmëri të disa analistëve diletantë, të pasqyruara në frymën e periudhës së “shkencës filozofike” komuniste të “bashkim-vëllazërimit”, përkatësisht të “bratsvo-ubstvo-s”së Jugosllavisë titiste dhe rankoviqiste nuk mund të interpretohet, as të kuptohet drejt e as të luftohet politika kolonialiste dhe gjenocidale e Serbisë kundër shqiptarëve dhe kundër Shqipërisë Etnike, por ajo mjegullohet dhe errësohet edhe më shumë në kuptimin e teorisë dhe të praktikës së “deshifrimit” të saj në favor të realizmit dhe të pragmatizmit të justifikimit historik, politiko-filozofik, diplomatik dhe juridik të zgjidhjes së çështjes koloniale shqiptare në Ballkan.




Duhet ta kemi të qartë faktin se me filozofi politike dekadente nuk do të arrihet çlirimi, liria dhe pavarësia e Kosovës as e territoreve të tjera të Shqipërisë së kolonizuar etnike. Prandaj, ka ardhur çasti vendimtar historik (siç thoshte dikur patrioti ynë i shquar Hasan Prishtina për çlirmin dhe për bashkimin e trojeve të Shqipërisë Etnike), që kryetari i Republikës së Shqipërisë, Bamir Topi dhe kryeministri i tij aktual, Sali Berisha, t’ia thonë troç në fytyrë Beogradit zyrtar se KOSOVA ËSHTË SHQIPËRI, JO SERBI! Ndryshe, Serbia dhe serbomëdhenjtë nuk do të pushojnë së uluruari dhe, nuk do të heqin dorë nga teza e tyre antishqiptare se “Kosova është Serbi”(!?)

Pra, derisa Shqipëria nuk deklarohet zyrtarisht se Kosova është Shqipëri, si Kosova, ashtu edhe Shqipëria së bashku me aleatin e tyre besnik dhe shpëtimtar, Shtetet e Bashkuara të Amerikës, do të kenë keqkuptime, mosmarrëveshje dhe probleme serioze me Serbinë kolonialiste dhe me serbomëdhenjtë racistë dhe fashistë, se “Kosova është Serbi”(!?).

Pse Beogradi dhe serbomëdhenjtë e pohojnë dhe e mbrojnë tezën e tyre me përmbajtje kolonialiste gjenocidale se “Kosova është Serbi”, kjo nuk më befason aspak, por pse disa “filozofë” qeveritarë shqiptarë ende nuk kanë guxim, që para botës dhe para Serbisë, ta pohojnë dhe ta mbrojnë antitezën e tyre të vërtetë se “KOSOVA ËSHTË SHQIPËRI”, kjo, jo vetëm se më shqetëson, por edhe më bën pelim, duke më shtyrë, të dyshoj se “filozofia politike” shqiptare ende nuk e ka të qartë se sundimi i egër kolonial dhe hegjemonist i Serbisë nuk mund të flaket me parulla deklarative allafilozofike, se “Kosova është atyre që jetojnë atje”?! – Çfarë hipokrizie politike dhe kombëtare?! Çfarë eufemizmi?! Çfarë daltonizmi filozofik ky?! – Të mos kesh guximin, as ndërgjegjën njerëzore as kombëtare, që ta thuash atë që duhet të thuhet, të VËRTETËN se Kosova nuk është e Serbisë, por e Shqipërisë Etnike. Kjo e VËRTETË, duhet të mbrohet me të gjitha mjetet e lejueshme ligjore kombëtare dhe ndërkombëtare.

Demaskimi i historisë, i politikës, i propagandës, i diplomacisë dhe i praktikës kolonialiste dhe gjenocidale disashekullore serbomadhe në kurrizin e shqiptarëve dhe të Shqipërisë Etnike në Ballkan, nuk mund të bëhet, duke “rrahur ujë në havan” ose duke “tredhur miza” me përdorimin e koncepteve diletante eufemistike të një fjalori të turpshëm, anemik, frikësues, spekulues, moralizues, antifilozofik, antirealist dhe antipragmatik, por ai duhet të shkallmohet dhe të zhveshet para botës me emër dhe me mbiemër të vërtetë, ashtu siç është ndërtuar dhe dëshmuar përmbajtja e tij antishqiptare.


Për më tepër, me ushtrimin gjimnastikor të koncepteve spekuluese të filozofisë daltoniste dhe dekadente, duke i “ushqyerë” lexuesit e masmediave të ndryshme të “kohës së kashtës”, as një popull në botë nuk e ka fituar lirinë, as pavarësinë e tij. Prandaj, edhe ne shqiptarët në Ballkan, derisa të “ushqehemi” dhe, derisa të kënaqemi me produkte të tilla antifilozofike dhe antirealiste (që në thelb, nuk janë asgjë tjetër, veçse një imaginarium dhe një simbolikë e rreme, mashtruese, romantike e “dialektikës” së filozofisë së shqetësimit absoult individal të F.Niçes), do të jetojmë me robërinë dhe me kolonializmin serbosllav në Ballkan.

“Kur serbët thonë se janë të pafajshëm, ata shprehin
racizmin e tyre në skajshmëri”. (Andre Glyksman)

Deri më tash, në historinë e Serbisë dhe të serbëve, askush më saktë dhe, në mënyrë më njerëzore dhe më objektive nuk e ka përkufizuar etnocentrizmin serb, sesa filozofi i shquar francez, Andre Glyksman, kur thotë se: ”Kur serbët pohojnë se janë të pafajshëm, ata shprehin racizmin e tyre në shkallën më ekstreme.”

Ky përkufizim është i qëlluar si në aspektin antropolgjik, etnologjik, historik, psikologjik, politik, propagandistik, ashtu edhe në atë human se tërë psikologjia dhe praktika e antisemitizmit në botë mund të pësojë evoluim, por jo edhe ai serb, sepse gjeneza e tij ka karakter trashëgimie bres pas brez, të kultivuar në mëmnyrë institucionale dhe sistematike, duke filluar nga prindërit, nga priftërinjtë e Kishës Ortodokse Serbe, nga mësuesit, nga profesorët, nga akademikët, nga shkrimtarët, nga poetët, nga dramaturgët, nga politikanët, nga diplomatët dhe nga strategët e ndryshëm ushtarako-policorë etj. Me një fjalë, antisemitizmi serb nuk është i importuar(nuk është i blerë) nga jashtë, por është prodhim origjinal direkt i paranojës kolektive antisemitise serbe “Made in Serbia”. Ja, ky është shkaku kryesor, pse as sot, serbët nuk mund të lirohen nga “bagazhi” amtisë shekullore të filozofisë së manisë së tyre se kinëse “janë populli më paqësor, më i drejtë, më demokratik, më i kulturuar, më i dijtur, më i përparuar dhe më i civilizuar” në Ballkan. Ja, të gjitha këto koncepte negative përbëjnë tërësinë organike të etnocentrizmit mitologjik serbomadh. Ja, kjo është esenca e doktrinës dhe e praktikës së etnocentrizimit dhe të serbocnetrizmit autodestruktiv antisemitist, në bazë të së cilës Serbia në kontinuitetin e saj historiko-politik, kolonialist dhe militarist ka kryerë më se 10 gjenocide mbi shqiptarët dhe mbi Shqipërinë Etnike (1842-1999).

Në këtë “stil tradicional” etnocentrist (racist dhe fashist), edhe politika dhe propaganda e sotme e Serbisë, në Beograd, më 4 dhjetor 2007 ka filluar zyrtarisht fushatën kundër pavarësisë së Kosovës. Iniciator, bartës dhe rexhiser kryesor i kësaj fushate populliste gjithëserbe me moton : “Kosova është Serbi”(“Kosovo je Srbija”), është Ministria për Kosovë dhe Metohi e qeverisë së Republikës së Serbisë, me në krye ministrin e saj, Slobodan Samarxhiq(anëtar i palës negociuese serbe për Kosovën në kuadrin e “Shuttle Diplomacy” të Marti Ahtisarit dhe të Treshes së Wolfgang Ishingerit), duke “harruar” se Kosova është e Shqipërisë, jo e Serbisë, pavarësisht nga fakti se Tirana ende nuk po ka gUxim që Seribsë t'ia thotë këtë të VËRTETË.
_________________