Forumi
Portali
Gallery
Pytėsori
Kėrko
Regjistrohu
Identifikohuvargje emigrantesh
vargje emigrantesh
nga emigranti prej Thu Jan 31, 2008 7:08 pm
Ai
Ai i miri pa shpirt!
Ai i qeshuri aq dhe tinzar
Ai qe diten meditonte per jeten
Dhe naten si vampir hapte varr
Ai i pa shpirti..
Me syte e bukur e mekatare
sa e qete dhe mire isha
Kur se kisha njohur ate, me pare
VitoreStefaLeka
Ai i miri pa shpirt!
Ai i qeshuri aq dhe tinzar
Ai qe diten meditonte per jeten
Dhe naten si vampir hapte varr
Ai i pa shpirti..
Me syte e bukur e mekatare
sa e qete dhe mire isha
Kur se kisha njohur ate, me pare
VitoreStefaLeka
Re: vargje emigrantesh
nga Teuta prej Thu Jan 31, 2008 7:18 pm
Dashuria ime per ty
Dashuria ima per ty, lule petalekeputur
dashuria ime per ty, pellumb krahethyer,
dashuria ime per ty, dallge ne shkemb perplasur,
dashuria ime per ty, si zogu pa krye.
Dashuria ime per ty, enderr e vrare.
dashuria ime per ty, plage qe pikon gjak
dashuria ime per ty, kenge pa refren
dashuria ime per ty, krisme qe merr hak.
Dh.Kola (Belgjik)
Dashuria ima per ty, lule petalekeputur
dashuria ime per ty, pellumb krahethyer,
dashuria ime per ty, dallge ne shkemb perplasur,
dashuria ime per ty, si zogu pa krye.
Dashuria ime per ty, enderr e vrare.
dashuria ime per ty, plage qe pikon gjak
dashuria ime per ty, kenge pa refren
dashuria ime per ty, krisme qe merr hak.
Dh.Kola (Belgjik)
Re: vargje emigrantesh
nga ILIRI prej Sun Feb 03, 2008 10:59 am
LEGJENDA E BAJAMES-Ngjarje e jetuar!
QARK KUFOMES SE NJE GRUAJE TE VARROSUR ME NJE GJERDAN DHE BAJAMJA!
Fermeret u vrane , i zuri dheu ,nen vete
se po germonin te vendi i shenjte i quajtur :
" Legjenda e Bajames" dhene nga lajmet e televizionit
lokal te vendlindjes sime.
Korca ime qe kaq shume me mungon.
Korca ime qe zgjat duart prej mijera kilometrash larg te me perqafoje; me perqafon vetem ajo, duke hequr menjane pa dhune por me vendosmeri tylin e nates, perkedhelirat e henes apo edhe aromen e blireve ,molleve, ftojve e serenatave ,perqark baneses sime. .
Qe ndodhet po kaq larg prej dritares se vetmise sime, sa edhe hena.
Eh! Kane ardhur kohe te tjera tani! Dikur ne emer te dashurise ne vendin tim jane bere flijime ,deri edhe vrasje; vrasje qe jane bekuar nga kujtesa popullore.
Ne vendin tim dashuria eshte shenjteruar ne permasat qe ia ka dhuruar ate shenjterim Rozafes apo si Shekspiri - dashurise eternale , qe perseritet vetem nje here ne jete, si ajo e;Romeos dhe Zhulietes.
Kudo andej, kendej neper ate pellembe Shqiperi ka dicka te ngritur ne formen e legjendes dhe qe I kushtohet dashurise. Diku ka nje toponim, diku nje legjende e diku tjeter nje ngjarje sikur ka ndodhur para nje jave, pavaresisht se mund te kene kaluar shekuj.
- Qyqja! Kane shkuar te germojne te Korija e Bajames. Po jane nga Dvorani, qe te dy, moj cupe , me thote nena ime , Liria, dhe ngriti koken me veshtrim shqiponje qe nga tavolina e madhe ku, me petesin e saj , po pergatiste petanik . Nje petanik te madh, per ta shijuar , tok me miqte e mikeshat e mija, por ajo do te ftonte te gjithe rrugicen e shtepise sone, meqenese me ka ardhur vajza nga Amerika.
Me tej, persiper saj, si ne nje kuzhine mbreterish, vareshin mishrat e te dy qengjave .
Nena ime i kishte sajdisur vete e bere pasterma sipas tradites - zahirene e dimrit . Nga ky bollek princeror, me rastin e ardhjes sime, Liria pervec se do qeraste mysafiret , sigurisht do te me jepte ca edhe mua me vete, kur te kthehesha ne Amerike .
Nje luks te tille per shqiptaret ne dhe te huaj, sic eshte kjo zahire, une do ta ruaja duke e kundruar, shijuar dhe duke kujtuar tere kohes duart dhe merakun e saj.
Liria ime ma kenaq shpirtin me te foluren aq dialektore te Korces ; nganje here une bej sikur ia ndjek muhabetin, por, ne fakt kenaqem duke shijuar te folmen e saj virgjerisht korcare. Po ce shkuan atje me Monda? Te shkretet!!
Nena ime vuri te dyja duart te faqet e saja te fishkura qe mua me ngjajne me te mirat e botes ; syte hapur tej mase
- I njihje ti ata te shkretet, moj nene?
- Qysh , moj nuk i njihja. Po jane nga Dvorani, me Monde. Quheshin Kujtim Bregu dhe Kasem Shameti
Nena ime eshte nga Dvorani ne origjine.
Dvorani eshte nje fshat thuaj se e ka zbritur parajsa ne nje nate me hene dhe e ka vendosur ne Korce.
Dvorani ka vajza nga me te bukurat qe ka Korca dhe burra te gjate e te fuqishem. Fshataret e Dvoranit jane pasionante per ta mbajtur bashten dhe ate cikez oborr te shtepise, sa me paster, me sa me me bollek e sa me shume lule. Ndaj edhe e ka emrin e pare āDvoran , toponim i mbetur nga pushtimi bullgar, qe do te thote oborr.
Me pas turqit i vune emrin Tepexhik duke u mbeshtetur nga kodrat e bukura qe kurorezojne kete vend , ku rriten mollet me te mira te Korces dhe ku plantacionet e saja dikur prodhonin sa per te ushqyer gjithe Shqiperine. Vinin aeroplanet nga Tirana, vetem per te sperkatur me preparate mollet e bukura te Dvoranit , qe , kur boreronin petalet e lulemolleve atje, vetem per dashuri te shkonte mendja.
Per dashuri dhe miresi.
Per miresi dhe nostalgji te embla.
Ia nderruan emrin prej molleve, ia bene Mollaj, por ja, serish, i jane kthyer emrit te pare.
Liria ime ishte e bindur se , te dy trimat dvoranake, kishin hyre ne mekat dhe kishin shkuar te benin prokopi rreth vendit te shenjte ku ka vec dy objekteve fetare, kishe dhe vakef , ne dy Korijet e shenjta : Korija e Gjembit dhe e Bajames,ku ne kete te fundit ,lartesohet nje bajame e madhe, e forte ende dhe qe askush nuk ia di moshen.
- Te ikim , nene, ne Dvoran? Te ngushullojme familjet e te dy burrave, te shikoj edhe Dvoranin, se me ka marre malli pa e pare kaq vjet dhe.
- Do te shkruash dicka per historite e dy 'korijeve te shenjta"?
Lirise sime ka nisur ti pelqeje gazetaria tani ne moshe te thyer, ngaqe shikon emrin tim ne shtyp kohe pas kohe, kur une shkruaj qe nga Amerika. Ajo ndjek shtypin mengjes per mengjes, se mos degjon kund emrin tim , qe te veje e te bleje gazeten ne fjale.
Patjeter qe te bleje edhe dy a tre per komshinjte, de.
Po i jepej nje rast per te me ndihmuar.
E perqafova nenen. Ajo, me perkedheli floket, nderkohe, une, nisa te sjell nder mend , se cfare me tregonte I ndjeri gjyshi im, Fehim Ymeri per vendin ne fjale.
Te them te drejten, une asnjehere nuk e kisha besuar plotesisht ate qe thoshte gjyshi, megjithse ai tregonte bukur, qarte dhe e kishte mendjen qiqerr.
Ja se cme kish treguar ai, pra, gjyshi im, mbi kater pese here; qe te gjitha heret me ndonje zbukurim te lehte, por gjithmone ne thelb te njejten gje:
-Te Korija e Gjembit ,e mbjellur vreshte ,shkova te rremoja ..Kisha marre edhe kalin e bardhe me vete .Pushken e vara te nje peme aty afer. Sa fillova te germoj ,kali mu harbua dhe iku ,ndersa pushken nuk e gjeta varur ! Nisem per ne shtepi , teper i shqetesuar .Kalin e gjej te ngordhur. Ndersa,flija i shqetesuar ne gjume mu shfaq ,nje njeri e me thote:
Mos germo me aty! Kesaj radhe te morra kalin,pushken ta ktheva ,shko ta marresh!
U zgjova dhe nisem per te vendi .Gjej pushken aty ku une e kisha varur me pare.Qe prej asaj dite nuk germova me aty!
Xxx
QARK KUFOMES SE NJE GRUAJE TE VARROSUR ME NJE GJERDAN DHE BAJAMJA!
Fermeret u vrane , i zuri dheu ,nen vete
se po germonin te vendi i shenjte i quajtur :
" Legjenda e Bajames" dhene nga lajmet e televizionit
lokal te vendlindjes sime.
Korca ime qe kaq shume me mungon.
Korca ime qe zgjat duart prej mijera kilometrash larg te me perqafoje; me perqafon vetem ajo, duke hequr menjane pa dhune por me vendosmeri tylin e nates, perkedhelirat e henes apo edhe aromen e blireve ,molleve, ftojve e serenatave ,perqark baneses sime. .
Qe ndodhet po kaq larg prej dritares se vetmise sime, sa edhe hena.
Eh! Kane ardhur kohe te tjera tani! Dikur ne emer te dashurise ne vendin tim jane bere flijime ,deri edhe vrasje; vrasje qe jane bekuar nga kujtesa popullore.
Ne vendin tim dashuria eshte shenjteruar ne permasat qe ia ka dhuruar ate shenjterim Rozafes apo si Shekspiri - dashurise eternale , qe perseritet vetem nje here ne jete, si ajo e;Romeos dhe Zhulietes.
Kudo andej, kendej neper ate pellembe Shqiperi ka dicka te ngritur ne formen e legjendes dhe qe I kushtohet dashurise. Diku ka nje toponim, diku nje legjende e diku tjeter nje ngjarje sikur ka ndodhur para nje jave, pavaresisht se mund te kene kaluar shekuj.
- Qyqja! Kane shkuar te germojne te Korija e Bajames. Po jane nga Dvorani, qe te dy, moj cupe , me thote nena ime , Liria, dhe ngriti koken me veshtrim shqiponje qe nga tavolina e madhe ku, me petesin e saj , po pergatiste petanik . Nje petanik te madh, per ta shijuar , tok me miqte e mikeshat e mija, por ajo do te ftonte te gjithe rrugicen e shtepise sone, meqenese me ka ardhur vajza nga Amerika.
Me tej, persiper saj, si ne nje kuzhine mbreterish, vareshin mishrat e te dy qengjave .
Nena ime i kishte sajdisur vete e bere pasterma sipas tradites - zahirene e dimrit . Nga ky bollek princeror, me rastin e ardhjes sime, Liria pervec se do qeraste mysafiret , sigurisht do te me jepte ca edhe mua me vete, kur te kthehesha ne Amerike .
Nje luks te tille per shqiptaret ne dhe te huaj, sic eshte kjo zahire, une do ta ruaja duke e kundruar, shijuar dhe duke kujtuar tere kohes duart dhe merakun e saj.
Liria ime ma kenaq shpirtin me te foluren aq dialektore te Korces ; nganje here une bej sikur ia ndjek muhabetin, por, ne fakt kenaqem duke shijuar te folmen e saj virgjerisht korcare. Po ce shkuan atje me Monda? Te shkretet!!
Nena ime vuri te dyja duart te faqet e saja te fishkura qe mua me ngjajne me te mirat e botes ; syte hapur tej mase
- I njihje ti ata te shkretet, moj nene?
- Qysh , moj nuk i njihja. Po jane nga Dvorani, me Monde. Quheshin Kujtim Bregu dhe Kasem Shameti
Nena ime eshte nga Dvorani ne origjine.
Dvorani eshte nje fshat thuaj se e ka zbritur parajsa ne nje nate me hene dhe e ka vendosur ne Korce.
Dvorani ka vajza nga me te bukurat qe ka Korca dhe burra te gjate e te fuqishem. Fshataret e Dvoranit jane pasionante per ta mbajtur bashten dhe ate cikez oborr te shtepise, sa me paster, me sa me me bollek e sa me shume lule. Ndaj edhe e ka emrin e pare āDvoran , toponim i mbetur nga pushtimi bullgar, qe do te thote oborr.
Me pas turqit i vune emrin Tepexhik duke u mbeshtetur nga kodrat e bukura qe kurorezojne kete vend , ku rriten mollet me te mira te Korces dhe ku plantacionet e saja dikur prodhonin sa per te ushqyer gjithe Shqiperine. Vinin aeroplanet nga Tirana, vetem per te sperkatur me preparate mollet e bukura te Dvoranit , qe , kur boreronin petalet e lulemolleve atje, vetem per dashuri te shkonte mendja.
Per dashuri dhe miresi.
Per miresi dhe nostalgji te embla.
Ia nderruan emrin prej molleve, ia bene Mollaj, por ja, serish, i jane kthyer emrit te pare.
Liria ime ishte e bindur se , te dy trimat dvoranake, kishin hyre ne mekat dhe kishin shkuar te benin prokopi rreth vendit te shenjte ku ka vec dy objekteve fetare, kishe dhe vakef , ne dy Korijet e shenjta : Korija e Gjembit dhe e Bajames,ku ne kete te fundit ,lartesohet nje bajame e madhe, e forte ende dhe qe askush nuk ia di moshen.
- Te ikim , nene, ne Dvoran? Te ngushullojme familjet e te dy burrave, te shikoj edhe Dvoranin, se me ka marre malli pa e pare kaq vjet dhe.
- Do te shkruash dicka per historite e dy 'korijeve te shenjta"?
Lirise sime ka nisur ti pelqeje gazetaria tani ne moshe te thyer, ngaqe shikon emrin tim ne shtyp kohe pas kohe, kur une shkruaj qe nga Amerika. Ajo ndjek shtypin mengjes per mengjes, se mos degjon kund emrin tim , qe te veje e te bleje gazeten ne fjale.
Patjeter qe te bleje edhe dy a tre per komshinjte, de.
Po i jepej nje rast per te me ndihmuar.
E perqafova nenen. Ajo, me perkedheli floket, nderkohe, une, nisa te sjell nder mend , se cfare me tregonte I ndjeri gjyshi im, Fehim Ymeri per vendin ne fjale.
Te them te drejten, une asnjehere nuk e kisha besuar plotesisht ate qe thoshte gjyshi, megjithse ai tregonte bukur, qarte dhe e kishte mendjen qiqerr.
Ja se cme kish treguar ai, pra, gjyshi im, mbi kater pese here; qe te gjitha heret me ndonje zbukurim te lehte, por gjithmone ne thelb te njejten gje:
-Te Korija e Gjembit ,e mbjellur vreshte ,shkova te rremoja ..Kisha marre edhe kalin e bardhe me vete .Pushken e vara te nje peme aty afer. Sa fillova te germoj ,kali mu harbua dhe iku ,ndersa pushken nuk e gjeta varur ! Nisem per ne shtepi , teper i shqetesuar .Kalin e gjej te ngordhur. Ndersa,flija i shqetesuar ne gjume mu shfaq ,nje njeri e me thote:
Mos germo me aty! Kesaj radhe te morra kalin,pushken ta ktheva ,shko ta marresh!
U zgjova dhe nisem per te vendi .Gjej pushken aty ku une e kisha varur me pare.Qe prej asaj dite nuk germova me aty!
Xxx
Re: vargje emigrantesh
nga ILIRI prej Sun Feb 03, 2008 11:05 am
Me ne fund zbritem nga taksia.
Nena trokiti ne deren e Nene Rabihanit.
U degjuan disa nallane.
Pas meje veshi me kapi . Duhet ta kishin degjuar pleqesine e fshatit e te mos germonin aty se eshte vend i shenjte .Kush ka germuar aty e ka pesuar!
Dhe nje psheretime.
Ktheva koken menjehere.
Nderkohe dera u hap dhe nena beri perpara ne shtepine e mikeshes se saj,Nene Rabihanit.
Ende oborri aq I madhsi 25 vite me pare.
I paster drite. Qe andej dukeshin si ne pellembe te dores korijet e shenjta. Ja ku dukej mes tyre ajo qe i kishte dhene korijes, kete emer, vete Bajamja. E madhe dhe e vetmuar, ajo ngjante si nje perendeshe korcare qe ka deshire ti shikoje adhuronjesit e bukurise se saj perqark, vetem te perulur .
Te perulur para fustanit te saj prej lulebajamesh.
Nene Rabihani nuk kishte ndryshuar fare.
Kisha mbi njezetepese vite pa e pare.
Ashtu si nje kokone dhe e rregulluar, e bukur si hene, e mbante veten per bukuri.
Asqe po levizte ndersa nusja qe na hapi deren, na e beri me dore : - shshshshtttttt..
Rrinte ulur ne minder ,prane sobes ,me kuranin ne dore e tespijet,duke mermeritur fjale te ndryshme .
Po kendon nje "jaci" ,per ata qe u vrane ,te Korija e Bajames,per te ndjeret ,Kujtim Bregu e Kasem Shameti - me peshperiti nusja e djalit te madh ,te Nene Rabihanit, ajo qe na hapi porten.
Nusja e Rabihanit Ishte nje vajze e bukur dhe i hijshme fshati.E qeshur plot shend' e vere!
U ulem ne minder ,pa folur ,ne pritje sa Nene Rabihani te mbaronte.
Me ne fund, ajo u cua pernjeheresh ,sikur te ishte nje "vajze " e re.Na pershendoshi ,mua dhe nenen time dhe u ul perseri te vendi i saj.
- Nuk ke rene fare Nene Rabihan,mbahesh mire mbahesh per mrekulli- i thashe une menjehere .
I kishte mbushur te nentedhjetat.
Si biseduam ,gjera te pergjithshme , nena ime, si ato nuset qe mbajne fshehur monedhen,floririn me pese, te shtrenjte ne cepin e velit, per tia dhuruar kujt te duan ato dhe kur te duan, ende po priste.
Sihariqi pret.
Nene Rabihani nuk po e jepte veten.
- Qe thua ti, Rabihan Monden time e kam gazetare. I pelqen shume te shkruaje ,per te gjithe njerezit e thjeshte e te mire. Degjoi ne lajmet per te ndjeret ,Kujtim e Kasem dhe Legjenden e Bajames. E solla ketu te ti se e di qe do e ndihmosh cupen.,per t'i treguar dicka rreth atyre dy Korijeve te shenjta.Eshte larg dhe e merr malli per te gjithe .Edhe per guret e sokakut ,dhe eren e Dvoranit .Te kujton gjithmone kur vinte te ti dhe t'i ja mbushje goten me dhalle taze .
Nene Rabihani me pa me adhurim,duke me mbajtur doren ne doren e saj..
Nusja solli liko molle dhe nje pjatance te madhe me molle.
Liria ime nisi te perlotej duke pare nga une.
Pas dy diteve do te fluturoja per ne Amerike.
Nisi te perlotej edhe Nene Rabihani.
Nje mace qe kerceu ne peqirin e saj e qetesoi situaten menjehere.
- Nene Rabihan ,a di ndonje dicka per Legjenden e Bajames ,ku u vrane Kujtimi e Kasemi?
-Degjo moj bije e nenes! Do te tregoj aq sa di e kam perjetuar .I kam pare me keta syte e mij. Ata te shkretet nuk duhet te kishin germuar aty,se eshte vend i shenjte.Biles ,kryetari i komunes ,Fredi Xhemo ,u mundua ta pronesoje ,por nuk u lejua nga pleqesia e fshatit ,per shenjterine qe kane ato dy korije.Kur nuk i prishi Enveri,moj bije ,do i prishin keta te tanishmit??!! Aq vend i shenjte eshte.!Ay vend per nje kohe eshte perdorur per 'pllashta" ,per ritet e varrimit te te vdekurit.Ku eshte Bajamja ka qene kishe .Ne jug te Korijes se Bajames ,eshte Korija e Gjembit ,ku ka qene nje vakef.Dy vende te shenjta perbri njeri tjetrit .Te Korija e Bajames ka patur dhe besoj se ka akoma varre ,prej shekujsh se te kujt jane ,nuk e di.Per Diten e Pashkes vijne plot njeres nga fshatrat rrotull ,kryesisht te krishtere ,si Polena ,Boboshtica .Aty ku ka qene kisha ,ne kohen e komunizmit, u ndertua nje repart ushtarak .Me pas ne demokraci ,u prish reparti ushtarak dhe u rindertua kisha nga Kamberi i Zykos me ndihmen e nje mikut te tij grek.Por ata nuk e ndertuan ,aty ku ishte ,por aty afer ,Bajames.Kishat qe mendohen te kene qene te ndertuara ne keto dy korije ,si kisha e Dersnikut e Bajames ,kane lidhje me kishat e Boboshticesā¦.
Plaka tregonte shtruar dhe me nje kujtese te admirueshme e te pakundershtueshme.
Liria ime ia kishte ngulur syte asaj , gjithe seriozitet e perqendrim, si te ishte gazetare Al Xhazires, BBC-se , se Orientit.
Nene Rabihani e rrotulloi nja dy here filxhanin, per te pare me pas parashikimin e tij dhe nisi te tregonte nje histori tjeter.
Isha e bindur se edhe ajo do te kishte lidhje e me ngjarjen e dhimbeshme.
- Vellai im Ramadan Islami coi dhente per t'i kullotur .Por papritur ,dy dhen ,dashi dhe delja me e mire ,ngordhin ,pa asnje aresye.Kur vjen ne shtepi nena i thote babait : Aga Bej,(grate ne ate kohe e therrisnin bashkeshortin me ofiq ),dy dhente me te mire kane ngordhur me kembe perpjete!...
-Oh i ka cuar te korija e Gjembit!āā¦
- Ja te te tregoje nena , edhe nje ngjarje tjeter vazhdoi plaka 90 vjecare, duke me pare ne driten e syve.
Pavaresisht nga perqendrimi I madh I nenes sime, Rabihani gjate
tere kohes vetem mua me veshtronte.
Nganjehere , sigurisht qe e donte nga ndonje te tundur koke prej Lirise, ndryshe, as qe behej fjale te kalonte nga njera teze te tjetra.
- Hysen dhe Hasan Abedini ishin dy vellezer. Dhe pa me kishin edhe emra imamesh te Imam Hasanit e te Imam Hysenit. Qe te dy keta shkuan nje dite te bukur te Korija e Bajames dhe po germonin.I ati i tyre ,E'them Abedini ,shkoi t'i shikonte djemte ,por nuk i gjeti.I tere fshati u vu ne kerkim te tyre .Djemte u gjeten pas 4 diteve ne pyll ,njeri i semure menderisht ,tjetri i paralizuar .Gjithmone keshillohet nga pleqesia e fshatit qe ato korije jane vende te shenjta e nuk duhen trazuar.
Nena trokiti ne deren e Nene Rabihanit.
U degjuan disa nallane.
Pas meje veshi me kapi . Duhet ta kishin degjuar pleqesine e fshatit e te mos germonin aty se eshte vend i shenjte .Kush ka germuar aty e ka pesuar!
Dhe nje psheretime.
Ktheva koken menjehere.
Nderkohe dera u hap dhe nena beri perpara ne shtepine e mikeshes se saj,Nene Rabihanit.
Ende oborri aq I madhsi 25 vite me pare.
I paster drite. Qe andej dukeshin si ne pellembe te dores korijet e shenjta. Ja ku dukej mes tyre ajo qe i kishte dhene korijes, kete emer, vete Bajamja. E madhe dhe e vetmuar, ajo ngjante si nje perendeshe korcare qe ka deshire ti shikoje adhuronjesit e bukurise se saj perqark, vetem te perulur .
Te perulur para fustanit te saj prej lulebajamesh.
Nene Rabihani nuk kishte ndryshuar fare.
Kisha mbi njezetepese vite pa e pare.
Ashtu si nje kokone dhe e rregulluar, e bukur si hene, e mbante veten per bukuri.
Asqe po levizte ndersa nusja qe na hapi deren, na e beri me dore : - shshshshtttttt..
Rrinte ulur ne minder ,prane sobes ,me kuranin ne dore e tespijet,duke mermeritur fjale te ndryshme .
Po kendon nje "jaci" ,per ata qe u vrane ,te Korija e Bajames,per te ndjeret ,Kujtim Bregu e Kasem Shameti - me peshperiti nusja e djalit te madh ,te Nene Rabihanit, ajo qe na hapi porten.
Nusja e Rabihanit Ishte nje vajze e bukur dhe i hijshme fshati.E qeshur plot shend' e vere!
U ulem ne minder ,pa folur ,ne pritje sa Nene Rabihani te mbaronte.
Me ne fund, ajo u cua pernjeheresh ,sikur te ishte nje "vajze " e re.Na pershendoshi ,mua dhe nenen time dhe u ul perseri te vendi i saj.
- Nuk ke rene fare Nene Rabihan,mbahesh mire mbahesh per mrekulli- i thashe une menjehere .
I kishte mbushur te nentedhjetat.
Si biseduam ,gjera te pergjithshme , nena ime, si ato nuset qe mbajne fshehur monedhen,floririn me pese, te shtrenjte ne cepin e velit, per tia dhuruar kujt te duan ato dhe kur te duan, ende po priste.
Sihariqi pret.
Nene Rabihani nuk po e jepte veten.
- Qe thua ti, Rabihan Monden time e kam gazetare. I pelqen shume te shkruaje ,per te gjithe njerezit e thjeshte e te mire. Degjoi ne lajmet per te ndjeret ,Kujtim e Kasem dhe Legjenden e Bajames. E solla ketu te ti se e di qe do e ndihmosh cupen.,per t'i treguar dicka rreth atyre dy Korijeve te shenjta.Eshte larg dhe e merr malli per te gjithe .Edhe per guret e sokakut ,dhe eren e Dvoranit .Te kujton gjithmone kur vinte te ti dhe t'i ja mbushje goten me dhalle taze .
Nene Rabihani me pa me adhurim,duke me mbajtur doren ne doren e saj..
Nusja solli liko molle dhe nje pjatance te madhe me molle.
Liria ime nisi te perlotej duke pare nga une.
Pas dy diteve do te fluturoja per ne Amerike.
Nisi te perlotej edhe Nene Rabihani.
Nje mace qe kerceu ne peqirin e saj e qetesoi situaten menjehere.
- Nene Rabihan ,a di ndonje dicka per Legjenden e Bajames ,ku u vrane Kujtimi e Kasemi?
-Degjo moj bije e nenes! Do te tregoj aq sa di e kam perjetuar .I kam pare me keta syte e mij. Ata te shkretet nuk duhet te kishin germuar aty,se eshte vend i shenjte.Biles ,kryetari i komunes ,Fredi Xhemo ,u mundua ta pronesoje ,por nuk u lejua nga pleqesia e fshatit ,per shenjterine qe kane ato dy korije.Kur nuk i prishi Enveri,moj bije ,do i prishin keta te tanishmit??!! Aq vend i shenjte eshte.!Ay vend per nje kohe eshte perdorur per 'pllashta" ,per ritet e varrimit te te vdekurit.Ku eshte Bajamja ka qene kishe .Ne jug te Korijes se Bajames ,eshte Korija e Gjembit ,ku ka qene nje vakef.Dy vende te shenjta perbri njeri tjetrit .Te Korija e Bajames ka patur dhe besoj se ka akoma varre ,prej shekujsh se te kujt jane ,nuk e di.Per Diten e Pashkes vijne plot njeres nga fshatrat rrotull ,kryesisht te krishtere ,si Polena ,Boboshtica .Aty ku ka qene kisha ,ne kohen e komunizmit, u ndertua nje repart ushtarak .Me pas ne demokraci ,u prish reparti ushtarak dhe u rindertua kisha nga Kamberi i Zykos me ndihmen e nje mikut te tij grek.Por ata nuk e ndertuan ,aty ku ishte ,por aty afer ,Bajames.Kishat qe mendohen te kene qene te ndertuara ne keto dy korije ,si kisha e Dersnikut e Bajames ,kane lidhje me kishat e Boboshticesā¦.
Plaka tregonte shtruar dhe me nje kujtese te admirueshme e te pakundershtueshme.
Liria ime ia kishte ngulur syte asaj , gjithe seriozitet e perqendrim, si te ishte gazetare Al Xhazires, BBC-se , se Orientit.
Nene Rabihani e rrotulloi nja dy here filxhanin, per te pare me pas parashikimin e tij dhe nisi te tregonte nje histori tjeter.
Isha e bindur se edhe ajo do te kishte lidhje e me ngjarjen e dhimbeshme.
- Vellai im Ramadan Islami coi dhente per t'i kullotur .Por papritur ,dy dhen ,dashi dhe delja me e mire ,ngordhin ,pa asnje aresye.Kur vjen ne shtepi nena i thote babait : Aga Bej,(grate ne ate kohe e therrisnin bashkeshortin me ofiq ),dy dhente me te mire kane ngordhur me kembe perpjete!...
-Oh i ka cuar te korija e Gjembit!āā¦
- Ja te te tregoje nena , edhe nje ngjarje tjeter vazhdoi plaka 90 vjecare, duke me pare ne driten e syve.
Pavaresisht nga perqendrimi I madh I nenes sime, Rabihani gjate
tere kohes vetem mua me veshtronte.
Nganjehere , sigurisht qe e donte nga ndonje te tundur koke prej Lirise, ndryshe, as qe behej fjale te kalonte nga njera teze te tjetra.
- Hysen dhe Hasan Abedini ishin dy vellezer. Dhe pa me kishin edhe emra imamesh te Imam Hasanit e te Imam Hysenit. Qe te dy keta shkuan nje dite te bukur te Korija e Bajames dhe po germonin.I ati i tyre ,E'them Abedini ,shkoi t'i shikonte djemte ,por nuk i gjeti.I tere fshati u vu ne kerkim te tyre .Djemte u gjeten pas 4 diteve ne pyll ,njeri i semure menderisht ,tjetri i paralizuar .Gjithmone keshillohet nga pleqesia e fshatit qe ato korije jane vende te shenjta e nuk duhen trazuar.
Re: vargje emigrantesh
nga ILIRI prej Sun Feb 03, 2008 11:09 am
Xxx
Xha Fuati po seliste nje molle.
- Cupa ime, Fuat.
- Marshallah.
- Eja te pish nje gote raki te klubi-I tha Liria.
Xha Fuati e pa si I habitur dhe I shkoi Lirise pas,se me ne fund do hidhte nje gote raki jashte radhes.Xha Fuati eshte qefli i rakise.
Ne tavolinat perreth qene vetem burra.
- Njatjetani te gjithve e Gezuar Vitin e Ri , I uroi nena me ze te larte dhe I hapi karrigen xha Fuatit qe ende rrinte ne kembe.
Ne anet e krahines sime grate kane mbajtur kobure apo thika ne brez. Nje plake nga Gora , biles, e quajtur Bihane e Goces , ka pas mbajtur dy kobure. Grate tona , sidomos kur u iken cipa e vajzerise dhe e nuserise, maten me burra ne te pire te rakise, ne te mbajturit e fjales , ulen ne tavoline mes burrave dhe kembengulin per te qerasur ( ndrysh nga damat e Parisit apo Nee Yorkut) dhe, sic thame, edhe kur eshte puna per te mbrojtur truallin e nderin e shtepise e perdorin armen me saktesi, sikur te kene bere kurse specializimi.
Kamarieri erdhi te tavolina jone dhe nena I tha duke e ngritur zerin:
- Qe te gjithve nga nje raki nga une,!
Dhe vuri gjith hijeshi nje kartmonedhe te madhe permbi tavoline.. As qe behej e mundur te thyehej fjala e saj me.
Si mbaruan urimet, ajo iu drejtua xha Fuatit qe ende rrinte si I shushatur:
- He, ore Fuat, ce me shikon ashtu? U mplakem tani!. Hajde, tregoi pak cupes time per Legjenden e Bajames se e kam gazetare..Do te ta nxjerre emrin ne gazete !
Xha Fuati e afroi karrigen edhe me shume prane tavolines.
Ja se cfare regjistrova ne diktofon nga xha Fuati 74 vjecar.
-Babai im ,Demiri ,shkoi te bente nje "tevlik"per qete ,me deget e Bajames .Kur u kthye ne shtepi gjeti qete e ngordhura."Korija e Gjembit dhe Bajamesā jane vende te shenjta! Legjenda qe tregohet per to ,do te dale nje dite !..
Tavolinat e tjera po heshtnin.
Te gjithe po degjonin xha Fuatin , dhe ai vazhdoi duke ngritur gjithe hijeshi goten e rakise.
-Ne kohen e kooperatives kemi punuar afer korijes se Bajames,aty ku eshte mbjelle Bajamja. Duke germuar poshte Bajames ,gjetem skeletin e nje gruaje.
- Atje? Te ai vend I shenjte? Ka qene varrosur nje grua?
Une rregullova edhe me mire diktofonin, qe te mos me shpetonte asnje fjale pas kesaj klithme ne forme pyetjesh qe me doli nga goja.
- Dicka di nga gjyshi im, se kur vdesin njerez qe kane perjetuar nje mister te jashtezakoneshem, nje dhimbje a tmerr, mbjellin nje bajame ose selvi ne kujtim. Dhe shkojne e ndezin qirinj,duke e kthyer ate vend ne te shenjte.
- Dhe ju gjetet kufomen e nje gruaje ketu?
- Po. Ishte skelet aman aman , moj Liri. Si ia kishte ruajtur dheu floket. Krejt te zeza dhe ne qafe, kishte nje gjerdan te cmuar.!
- E ku e cuat skeletin pastaj?
- Cte benim. Kishim urdher. E hodhem ne koshin e plehrave
- Nga e kishit urdherin?
-Nga kooperativa e kishim.
Pas kaq viteve, si per te respektuar legjenden e ketyre aneve, kooperativa figuron e prishur, kurse ato korije qendrojne kryelarte si me pare, prej shekujsh. Ato, si nje kurore e gjelber me plot peme e vreshta i japin nje bukuri mahnitese fshatit,duke mbajtur fshehur diku ne qenien e tyre ndoshta ndonje histori po aq tronditese e te lidhura me vajza te bukura e moshe rinore, si historia e Rozafes, e Satrivacit ne Hocisht te Devollit ,e Dervish Hatixhese,ne Tiranee, Romeo e Xhulietes shqiptare apo Vorrit te Ashikut,ne Ndroq........
Raimonda Moisiu: Hartford CT USA.
Xha Fuati po seliste nje molle.
- Cupa ime, Fuat.
- Marshallah.
- Eja te pish nje gote raki te klubi-I tha Liria.
Xha Fuati e pa si I habitur dhe I shkoi Lirise pas,se me ne fund do hidhte nje gote raki jashte radhes.Xha Fuati eshte qefli i rakise.
Ne tavolinat perreth qene vetem burra.
- Njatjetani te gjithve e Gezuar Vitin e Ri , I uroi nena me ze te larte dhe I hapi karrigen xha Fuatit qe ende rrinte ne kembe.
Ne anet e krahines sime grate kane mbajtur kobure apo thika ne brez. Nje plake nga Gora , biles, e quajtur Bihane e Goces , ka pas mbajtur dy kobure. Grate tona , sidomos kur u iken cipa e vajzerise dhe e nuserise, maten me burra ne te pire te rakise, ne te mbajturit e fjales , ulen ne tavoline mes burrave dhe kembengulin per te qerasur ( ndrysh nga damat e Parisit apo Nee Yorkut) dhe, sic thame, edhe kur eshte puna per te mbrojtur truallin e nderin e shtepise e perdorin armen me saktesi, sikur te kene bere kurse specializimi.
Kamarieri erdhi te tavolina jone dhe nena I tha duke e ngritur zerin:
- Qe te gjithve nga nje raki nga une,!
Dhe vuri gjith hijeshi nje kartmonedhe te madhe permbi tavoline.. As qe behej e mundur te thyehej fjala e saj me.
Si mbaruan urimet, ajo iu drejtua xha Fuatit qe ende rrinte si I shushatur:
- He, ore Fuat, ce me shikon ashtu? U mplakem tani!. Hajde, tregoi pak cupes time per Legjenden e Bajames se e kam gazetare..Do te ta nxjerre emrin ne gazete !
Xha Fuati e afroi karrigen edhe me shume prane tavolines.
Ja se cfare regjistrova ne diktofon nga xha Fuati 74 vjecar.
-Babai im ,Demiri ,shkoi te bente nje "tevlik"per qete ,me deget e Bajames .Kur u kthye ne shtepi gjeti qete e ngordhura."Korija e Gjembit dhe Bajamesā jane vende te shenjta! Legjenda qe tregohet per to ,do te dale nje dite !..
Tavolinat e tjera po heshtnin.
Te gjithe po degjonin xha Fuatin , dhe ai vazhdoi duke ngritur gjithe hijeshi goten e rakise.
-Ne kohen e kooperatives kemi punuar afer korijes se Bajames,aty ku eshte mbjelle Bajamja. Duke germuar poshte Bajames ,gjetem skeletin e nje gruaje.
- Atje? Te ai vend I shenjte? Ka qene varrosur nje grua?
Une rregullova edhe me mire diktofonin, qe te mos me shpetonte asnje fjale pas kesaj klithme ne forme pyetjesh qe me doli nga goja.
- Dicka di nga gjyshi im, se kur vdesin njerez qe kane perjetuar nje mister te jashtezakoneshem, nje dhimbje a tmerr, mbjellin nje bajame ose selvi ne kujtim. Dhe shkojne e ndezin qirinj,duke e kthyer ate vend ne te shenjte.
- Dhe ju gjetet kufomen e nje gruaje ketu?
- Po. Ishte skelet aman aman , moj Liri. Si ia kishte ruajtur dheu floket. Krejt te zeza dhe ne qafe, kishte nje gjerdan te cmuar.!
- E ku e cuat skeletin pastaj?
- Cte benim. Kishim urdher. E hodhem ne koshin e plehrave
- Nga e kishit urdherin?
-Nga kooperativa e kishim.
Pas kaq viteve, si per te respektuar legjenden e ketyre aneve, kooperativa figuron e prishur, kurse ato korije qendrojne kryelarte si me pare, prej shekujsh. Ato, si nje kurore e gjelber me plot peme e vreshta i japin nje bukuri mahnitese fshatit,duke mbajtur fshehur diku ne qenien e tyre ndoshta ndonje histori po aq tronditese e te lidhura me vajza te bukura e moshe rinore, si historia e Rozafes, e Satrivacit ne Hocisht te Devollit ,e Dervish Hatixhese,ne Tiranee, Romeo e Xhulietes shqiptare apo Vorrit te Ashikut,ne Ndroq........
Raimonda Moisiu: Hartford CT USA.
Re: vargje emigrantesh
nga Teuta prej Tue Feb 05, 2008 10:02 am
KUR NGACMON SHEJTANIN
Kot, ndonjehere, mendja te shkon,
E di, si i thone, eshte kjo pune?
Shejtani fle, ti vete e zgjon,
Majmun nuk je, por luan majmune.
E, qe t'ia marrim rradhen muhabetit,
Ja, ku me vajti mendja, sot, mua:
Tek kooperativat e ish mysybetit,
Dhe grate fshatarka jeteshkretuar.
Se neve burrat, dhe e vertisnim,
Ja, une per vete, roje kam qene.
Per pune shtepie, grave ia dridhnim,
Mjerr kush ish grua, e kush ish nene.
I rrente e mira, cfare gra tamaqarka,
Leshoheshin fushes, si delet kullotes.
Me kosha, kanistra, apo me arka,
Dhe qethnin duhanin, si berberi floket.
Ktheheshin ngarkuar, shtroheshin hangarit,
Nje nga nje gjethet, ne gjilpere i shkonin.
Fillonte shamata si nje rremuje pazari,
Dhe gara fillonte, kujt do t'ia kalonin.
Sa vargje ke shkuar, pyeste Mukadezi,
Krejt e nervozuar, shoqen aty prane.
Sot, sikur s'kam duar, e shihte nga Nevrezi,
Fap, dhe mbyllte vargun, per vete menjane.
Po ti moj kaurke, s'ma kalon dot mua,
Fliste Erveheja, vargun si e mbushi.
Si mjerr ai burre qe te mban per grua,
I mburrej Behijes, pa s'arrihej Vergjinushi.
Pas shkolle, femijet, e gjenin hangare,
Me pe e gjilpere, uleshin si zockat.
Futur ne damblla, gruaja e "emancipuare",
Me dhimbje per femijet, ata per nenockat.
Bobo, si do bejme, sa paskemi mbledhur,
Do punojme dhe naten, na harroj shtepia.
S'kemi kohe per darke, hame c'na ka mbetur,
Kemi marmallate, e dhalle nga petia.
C'e ze njeriun, thone, dhe s'e heq,
Ti shikoje grate, nuk e njihje tenden.
Zifir, koke e kembe, lyer, bere dreq,
Nje barre mend te kishe, do e prishje mendjen.
Kur ngacmon shejtanin, belane do blesh,
Kete bera sot, dhe gjeta ca bela.
Ju dhashe pak dhimbje, qe askush s'e desh,
Kur ngacmon shejtanin, dhimbje gjen se ka.
Hysen Cifligu
Kot, ndonjehere, mendja te shkon,
E di, si i thone, eshte kjo pune?
Shejtani fle, ti vete e zgjon,
Majmun nuk je, por luan majmune.
E, qe t'ia marrim rradhen muhabetit,
Ja, ku me vajti mendja, sot, mua:
Tek kooperativat e ish mysybetit,
Dhe grate fshatarka jeteshkretuar.
Se neve burrat, dhe e vertisnim,
Ja, une per vete, roje kam qene.
Per pune shtepie, grave ia dridhnim,
Mjerr kush ish grua, e kush ish nene.
I rrente e mira, cfare gra tamaqarka,
Leshoheshin fushes, si delet kullotes.
Me kosha, kanistra, apo me arka,
Dhe qethnin duhanin, si berberi floket.
Ktheheshin ngarkuar, shtroheshin hangarit,
Nje nga nje gjethet, ne gjilpere i shkonin.
Fillonte shamata si nje rremuje pazari,
Dhe gara fillonte, kujt do t'ia kalonin.
Sa vargje ke shkuar, pyeste Mukadezi,
Krejt e nervozuar, shoqen aty prane.
Sot, sikur s'kam duar, e shihte nga Nevrezi,
Fap, dhe mbyllte vargun, per vete menjane.
Po ti moj kaurke, s'ma kalon dot mua,
Fliste Erveheja, vargun si e mbushi.
Si mjerr ai burre qe te mban per grua,
I mburrej Behijes, pa s'arrihej Vergjinushi.
Pas shkolle, femijet, e gjenin hangare,
Me pe e gjilpere, uleshin si zockat.
Futur ne damblla, gruaja e "emancipuare",
Me dhimbje per femijet, ata per nenockat.
Bobo, si do bejme, sa paskemi mbledhur,
Do punojme dhe naten, na harroj shtepia.
S'kemi kohe per darke, hame c'na ka mbetur,
Kemi marmallate, e dhalle nga petia.
C'e ze njeriun, thone, dhe s'e heq,
Ti shikoje grate, nuk e njihje tenden.
Zifir, koke e kembe, lyer, bere dreq,
Nje barre mend te kishe, do e prishje mendjen.
Kur ngacmon shejtanin, belane do blesh,
Kete bera sot, dhe gjeta ca bela.
Ju dhashe pak dhimbje, qe askush s'e desh,
Kur ngacmon shejtanin, dhimbje gjen se ka.
Hysen Cifligu
Re: vargje emigrantesh
nga Teuta prej Tue Apr 15, 2008 7:02 pm
Poezi nga Valter Lazeri...
Nata
Nata goditur, hesht.
Me heshtur, sa di ti.
Perrenjeve nje gjak;
(vij,` zhdukur ,mbetur)
pa ngjyre,
perzier gjaku i derdhur.
me te drejten: drejtesi.
Nata; punon tani!?............
..............................................2006 usa valter lazeri
Nata
Nata goditur, hesht.
Me heshtur, sa di ti.
Perrenjeve nje gjak;
(vij,` zhdukur ,mbetur)
pa ngjyre,
perzier gjaku i derdhur.
me te drejten: drejtesi.
Nata; punon tani!?............
..............................................2006 usa valter lazeri
Re: vargje emigrantesh
nga dea prej Tue Apr 15, 2008 7:09 pm
NĖ DHOMĖN NR-6-TĖ TĖ NJĖ SHTĖPIE PUBLIKE
Nga Albert Zholi
Ajo ishte shtėpia publike mė me zė nė Athinė, ku vajzat vendase e tė huaja, shisnin trupin nėpėr epshe meshkujsh trup nxehtė e xhepa plotė. Zakonisht e preferonin turistėt e ardhur sdihej nga, por edhe vendasit qė mbanin kollaro, ēanta e syze optike mode.
Muret ngjyrė rozė e perdet ngjyrė trupi i pėrkėdhelnin shikimet e kalimtarėve e i bėnin mė enigmatikė bukuritė qė fshiheshin brenda atyre mureve e atyre perdeve .
Vetėm po tė pėrballeshe me sportelet e regjistrimit, mund tė shfletoje albumin e ditės e tė shihje lloj-lloj femrash me tė hyrat e tė dalat trupore, tė lakuriqta a me veshja tė pangjyra, qė prisnin e pėrcillnin trup nxehtėt xhepaplotė.
Aty hyri edhe Sofakliu, i porsaardhuri nga Amerika, pas katėrmbėdhjetė vjetėsh.
- Te kjo! i tha ia pronares, duke treguar fotografinė e njė vajze flokėverdhė.
- Paskeni shije zotni- foli pronarja, njė grua rreth tė dyzetave, por e mbajtur, siē ia donte vendi i punės.
- Ai nuk u pėrgjigj .
- Ėshtė dyfishi i ēmimit tek ajo vajzė. Sa pėrfundoi analizat, ėshtė e paprekur nga mashkull, sorkadhe mali nga Shqipėria vazhdoi tė fliste ajo, duke i bėrė reklamė mallit tė saj.
- Ai ndjeu ti goditej gjoksi nga brenda dhe fytyra i mori tjetėr ngjyrė. U befasua nga fjalėt e pronares, sidomos kur dėgjoi sorkadhe mali nga Shqipėria.
- E pranoi ēmimin pa e gjykuar dhe, ashtu nė heshtje, u drejtua pėr nga dhoma me numrin 6-tė.
- Iu duk sikur dera iu ēel vetė dhe ai hyri. I vuri shpatullat derės dhe mbeti ashtu pa guxuar ti ngrinte sytė deri tek krevati ku gjendej sorkadhja shqiptare. Ndjesi tė cuditėshme po ndjente, qė nuk e kishte ndjerė kurrė, donte tė medonte diēka tė bukur e pastaj ti ngrinte sytė, por truri nuk i tregonte asgjė. Vetėm gjoksi i goditej nga brenda si me tokmak metalik.
- Edhe sorkadhja, nuk pipėtinte, aty mbi krevat, nė pritje tė atijė ēasti tė tmerrshėm, ajo kish qarė e kish qarė, deri sa i ishin mbaruar lotėt dhe fryma bashkė me lotėt e nuk ndjehej se ishte e gjallė.
- Sillu mirė, i kish thėnė pronarja , meshkujt duan ti lėpish me lajka. Nuk ėshtė ndonjė punė e rėndė. Do tė mėsohesh .Do tė mėsohesh e do tė bėhesh e pasur ...
- Ajo kish qarė gjithė natėn, e tashti priste nė heshtje ankthi tė vinte mashkulli i parė e tė niste punėn. Si tek ai filmi qė na shfaqėn mbrėmė ...Edhe unė ashtu do tė bėhem ? Si ato? Unė shihja filmin e qaja, qaja mbytur se... Po edhe ato si mua kanė qarė ?! Vajza fatkeqe me nėnė e baba ? Po vėllezėr kanė ? Su dihet fati ? Deri sa kanė ardhur kėtu, janė pa fat si unė. Edhe vėlla mbase nuk kanė ?! Vėllai nuk do i linte. Vėllai ėshtė vėlla. O zot ku mė solle ?! Ētu bėj prindėrve, i sėmuri, meraku i vėllait edhe fryma e tyre u rėndon. As para pėr bukė nuk kanė, pa le pėr ilaēe ?! Eh, ku stė shpie halli. Edhe nė derėn e hasmit tė shpie.
Kishte menduar e menduar duke qarė, deri tek ai mėngjes, sa u hap dera e hyri njeriu i parė ...
-Oh, ku ėshtė ai ?- dėgjoi ai njė zė. I vinte nga brenda gjoksit apo nga jashtė tijė ai zė vajze ?! Mos ishte rritur brenda tijė ai zė e tashti kish dalė nga ku qe fshehur ?! Nuk mundi mė tė priste nė atė ankth ?! Pėrballė tijė ishte shtrirė njė femėr. Ai ngriti sytė. Sorkadhja e fotografisė rrinte gjysmė shtrirė me flokėt e verdhė mbi sy e palėvizur, si njė pikturė klasike.
-Nga jeni ?,- e pyeti ai pa lėvizur nga vendi, ku qe mbėrthyer.Vajza u drodh kur dėgjoi ti flisnin nė gjuhėn e saj dhe zėri i doli si pa ndjerė.
-Nga Shqipėria ! Qenka e tmerrėshme, dhe kjo mė duhej !- mendoi pa i ngritur sytė.
-Nga cili vend i Shqipėrisė ? pyeti Sofokliu, pa i thėnė qė ai e dinte pa hyrė se ajo ishte nga Shqipėria, ndaj i foli nė gjuhėn e saj.
-Nga fshati...i qytetit...(dhe ajo i tha emrin e fshatit) .
-E kujt je nga ai fshat? pyeti ai rrėmbimthi.
-E Aristidhit,ee...
-Mos! Mos fol-bėrtiti ai. Ti je motra ime Antoneta.
U pėrkul nė shtratin e saj dhe e mbėshtolli nė gjoks, duke qarė me dhimbje, me klithma shpirti.
-Vėllaaii !!- lėshoi zėrin ajo dhe u lėshua pa ndjenja nė gjoksin e tij.
*** *** ***
Kur u arratis nga Shqipėria ishte vetėm tetėmbėdhjetė vjeē. Kufirin e kaloi siē e kalonin zakonisht moshatarėt e tij plangprishės. E ajo udhė kishte vetėm ikje. Njė ikje e paharruar pa kthim. U arratis. Nė shtėpi la nėnėn , babanė dhe njė motėr tė vogėl, qė akoma nuk i kishte mbushur tė katėr-vjetėt. Puthi motrėn nė gjumė e iku. Antoneta buzėqeshi, e iu duk se i foli : vėllai, me njė i tė zgjatur pėrkėdheljeje.
Antoneta e donte shumė tė vėllanė. Do ti them vėllait, u mburrej ajo shoqeve, kur ndonjėra i shkulte gėrshetat e verdha. Edhe kur zemėrohej me tė jatin e tė jėmėn u thoshte: Kam vėllain unė. Dhe qysh kur e kuptoi se ishte motra e vėllait, flinte pėr herė me tė. Nuk e zinte gjumi pa i ngatėrruar gishtat nėpėr flokėt e tij. Dhe sa herė ikte herėt pėr nė punė, ai i hiqte ngadalė dockat e vogla nga flokėt dhe e puthte lehtė. Ajo qeshte si nė ėndėrr, apo diē ndjente dhe fliste: vėllai...
Ajo buzėqeshje gjumi dhe ai zė ėndrre, nuk iu nda atijė nė tė gjithė vitet e ikjes. Donte ta ėndėrronte motrėn tė rritur, por ajo i delte para syve ashtu e vogėl, me dy gėrshetat e verdha dhe mėngjeseve i bėhej sikur dėgjonte atė zė e parpė atė zė: vėllai...
**** *** ***
Dhe pas katėrmbėdhjetė vjetėsh, malli i pėrplasi nė dhomėn me numėr 6-tė, nė atė shtėpi publike tė Athinės.
Dhe ajo mbeti ashtu siē ishte Sorkadhe mali, motra e vėllait tė ikur. E vėllait tė ardhur nga zėri i saj i pashuar: vėllai...!!
Athinė -1993
Nga Albert Zholi
Ajo ishte shtėpia publike mė me zė nė Athinė, ku vajzat vendase e tė huaja, shisnin trupin nėpėr epshe meshkujsh trup nxehtė e xhepa plotė. Zakonisht e preferonin turistėt e ardhur sdihej nga, por edhe vendasit qė mbanin kollaro, ēanta e syze optike mode.
Muret ngjyrė rozė e perdet ngjyrė trupi i pėrkėdhelnin shikimet e kalimtarėve e i bėnin mė enigmatikė bukuritė qė fshiheshin brenda atyre mureve e atyre perdeve .
Vetėm po tė pėrballeshe me sportelet e regjistrimit, mund tė shfletoje albumin e ditės e tė shihje lloj-lloj femrash me tė hyrat e tė dalat trupore, tė lakuriqta a me veshja tė pangjyra, qė prisnin e pėrcillnin trup nxehtėt xhepaplotė.
Aty hyri edhe Sofakliu, i porsaardhuri nga Amerika, pas katėrmbėdhjetė vjetėsh.
- Te kjo! i tha ia pronares, duke treguar fotografinė e njė vajze flokėverdhė.
- Paskeni shije zotni- foli pronarja, njė grua rreth tė dyzetave, por e mbajtur, siē ia donte vendi i punės.
- Ai nuk u pėrgjigj .
- Ėshtė dyfishi i ēmimit tek ajo vajzė. Sa pėrfundoi analizat, ėshtė e paprekur nga mashkull, sorkadhe mali nga Shqipėria vazhdoi tė fliste ajo, duke i bėrė reklamė mallit tė saj.
- Ai ndjeu ti goditej gjoksi nga brenda dhe fytyra i mori tjetėr ngjyrė. U befasua nga fjalėt e pronares, sidomos kur dėgjoi sorkadhe mali nga Shqipėria.
- E pranoi ēmimin pa e gjykuar dhe, ashtu nė heshtje, u drejtua pėr nga dhoma me numrin 6-tė.
- Iu duk sikur dera iu ēel vetė dhe ai hyri. I vuri shpatullat derės dhe mbeti ashtu pa guxuar ti ngrinte sytė deri tek krevati ku gjendej sorkadhja shqiptare. Ndjesi tė cuditėshme po ndjente, qė nuk e kishte ndjerė kurrė, donte tė medonte diēka tė bukur e pastaj ti ngrinte sytė, por truri nuk i tregonte asgjė. Vetėm gjoksi i goditej nga brenda si me tokmak metalik.
- Edhe sorkadhja, nuk pipėtinte, aty mbi krevat, nė pritje tė atijė ēasti tė tmerrshėm, ajo kish qarė e kish qarė, deri sa i ishin mbaruar lotėt dhe fryma bashkė me lotėt e nuk ndjehej se ishte e gjallė.
- Sillu mirė, i kish thėnė pronarja , meshkujt duan ti lėpish me lajka. Nuk ėshtė ndonjė punė e rėndė. Do tė mėsohesh .Do tė mėsohesh e do tė bėhesh e pasur ...
- Ajo kish qarė gjithė natėn, e tashti priste nė heshtje ankthi tė vinte mashkulli i parė e tė niste punėn. Si tek ai filmi qė na shfaqėn mbrėmė ...Edhe unė ashtu do tė bėhem ? Si ato? Unė shihja filmin e qaja, qaja mbytur se... Po edhe ato si mua kanė qarė ?! Vajza fatkeqe me nėnė e baba ? Po vėllezėr kanė ? Su dihet fati ? Deri sa kanė ardhur kėtu, janė pa fat si unė. Edhe vėlla mbase nuk kanė ?! Vėllai nuk do i linte. Vėllai ėshtė vėlla. O zot ku mė solle ?! Ētu bėj prindėrve, i sėmuri, meraku i vėllait edhe fryma e tyre u rėndon. As para pėr bukė nuk kanė, pa le pėr ilaēe ?! Eh, ku stė shpie halli. Edhe nė derėn e hasmit tė shpie.
Kishte menduar e menduar duke qarė, deri tek ai mėngjes, sa u hap dera e hyri njeriu i parė ...
-Oh, ku ėshtė ai ?- dėgjoi ai njė zė. I vinte nga brenda gjoksit apo nga jashtė tijė ai zė vajze ?! Mos ishte rritur brenda tijė ai zė e tashti kish dalė nga ku qe fshehur ?! Nuk mundi mė tė priste nė atė ankth ?! Pėrballė tijė ishte shtrirė njė femėr. Ai ngriti sytė. Sorkadhja e fotografisė rrinte gjysmė shtrirė me flokėt e verdhė mbi sy e palėvizur, si njė pikturė klasike.
-Nga jeni ?,- e pyeti ai pa lėvizur nga vendi, ku qe mbėrthyer.Vajza u drodh kur dėgjoi ti flisnin nė gjuhėn e saj dhe zėri i doli si pa ndjerė.
-Nga Shqipėria ! Qenka e tmerrėshme, dhe kjo mė duhej !- mendoi pa i ngritur sytė.
-Nga cili vend i Shqipėrisė ? pyeti Sofokliu, pa i thėnė qė ai e dinte pa hyrė se ajo ishte nga Shqipėria, ndaj i foli nė gjuhėn e saj.
-Nga fshati...i qytetit...(dhe ajo i tha emrin e fshatit) .
-E kujt je nga ai fshat? pyeti ai rrėmbimthi.
-E Aristidhit,ee...
-Mos! Mos fol-bėrtiti ai. Ti je motra ime Antoneta.
U pėrkul nė shtratin e saj dhe e mbėshtolli nė gjoks, duke qarė me dhimbje, me klithma shpirti.
-Vėllaaii !!- lėshoi zėrin ajo dhe u lėshua pa ndjenja nė gjoksin e tij.
*** *** ***
Kur u arratis nga Shqipėria ishte vetėm tetėmbėdhjetė vjeē. Kufirin e kaloi siē e kalonin zakonisht moshatarėt e tij plangprishės. E ajo udhė kishte vetėm ikje. Njė ikje e paharruar pa kthim. U arratis. Nė shtėpi la nėnėn , babanė dhe njė motėr tė vogėl, qė akoma nuk i kishte mbushur tė katėr-vjetėt. Puthi motrėn nė gjumė e iku. Antoneta buzėqeshi, e iu duk se i foli : vėllai, me njė i tė zgjatur pėrkėdheljeje.
Antoneta e donte shumė tė vėllanė. Do ti them vėllait, u mburrej ajo shoqeve, kur ndonjėra i shkulte gėrshetat e verdha. Edhe kur zemėrohej me tė jatin e tė jėmėn u thoshte: Kam vėllain unė. Dhe qysh kur e kuptoi se ishte motra e vėllait, flinte pėr herė me tė. Nuk e zinte gjumi pa i ngatėrruar gishtat nėpėr flokėt e tij. Dhe sa herė ikte herėt pėr nė punė, ai i hiqte ngadalė dockat e vogla nga flokėt dhe e puthte lehtė. Ajo qeshte si nė ėndėrr, apo diē ndjente dhe fliste: vėllai...
Ajo buzėqeshje gjumi dhe ai zė ėndrre, nuk iu nda atijė nė tė gjithė vitet e ikjes. Donte ta ėndėrronte motrėn tė rritur, por ajo i delte para syve ashtu e vogėl, me dy gėrshetat e verdha dhe mėngjeseve i bėhej sikur dėgjonte atė zė e parpė atė zė: vėllai...
**** *** ***
Dhe pas katėrmbėdhjetė vjetėsh, malli i pėrplasi nė dhomėn me numėr 6-tė, nė atė shtėpi publike tė Athinės.
Dhe ajo mbeti ashtu siē ishte Sorkadhe mali, motra e vėllait tė ikur. E vėllait tė ardhur nga zėri i saj i pashuar: vėllai...!!
Athinė -1993
Re: vargje emigrantesh
nga dea prej Tue Apr 15, 2008 7:18 pm
NĖ MUNĒ MĖ KUPTO
Njeriun ē'doherė diēka e mundon!
Askush s'mundet at' t'ia zbulon.
Ndryshe nga ne, problemi at' e vret,
Sado qė padehim se qendrimi tij ėsht' i vėrtet.
Njeriu ėsht' i vetėdijshėm tė kupton,
Perin e zi nga i bardhi ta dallon.
Vuajtjet e tjetrit tė mos i zvogėloj,
T'mos ia flak nė fytyrė, por t'i gjykoj.
Bota s'ka rrėnjė, po i lidhur je me tė!
Rrėnjėt mbijnė nga zemra e lidhėn me tė,
Rrėnjėt tė mbajnė edhe pse s'je i lidhur pėr to,
Po tė duash tė arratisesh nuk tė lėnė ato.
Zemra qėndron mbi tė gjitha paragjykymet,
Sado tė mėdha tė jen' tė botės predikimet
Se ajo, nuk e din at' zemra qė e ndjenė?
Bota qė e ndjenė, at' qė s'ndjenė.
Dėgjo skoqur at' qė zemra tė rrėfenė,
Po e mira dhe e drejta nga ajo lind e vjenė.
Ajo ėsht' mbretėria qė sheshit tė fletė,
Dėgjo zemrėn tė qėndrosh nė rrugėn e vėrtetė.
Zemra ėsht' nė fron mė e fuqishme se e drejta,
Bota s'i pėrulet, po i thet pranball Unė mejta.
Kur e vėrteta gjen lirinė dhe mban kurorė,
Ėsht' si ylli i dritės qė tė ndriēon prorė.
Fjala e vėrtetė, njeriun e bėn fisnik,
Fjalė e bukur e bėn tė dashur dhe besnik.
Nėse nė kėtė qėndrim njė grimė mė ke kuptuar,
Ta dijsh se edhe Unė jam i gėzuar.
Fejzulla Duraku-shkrimtari
Bruksel,06.04.2008
Njeriun ē'doherė diēka e mundon!
Askush s'mundet at' t'ia zbulon.
Ndryshe nga ne, problemi at' e vret,
Sado qė padehim se qendrimi tij ėsht' i vėrtet.
Njeriu ėsht' i vetėdijshėm tė kupton,
Perin e zi nga i bardhi ta dallon.
Vuajtjet e tjetrit tė mos i zvogėloj,
T'mos ia flak nė fytyrė, por t'i gjykoj.
Bota s'ka rrėnjė, po i lidhur je me tė!
Rrėnjėt mbijnė nga zemra e lidhėn me tė,
Rrėnjėt tė mbajnė edhe pse s'je i lidhur pėr to,
Po tė duash tė arratisesh nuk tė lėnė ato.
Zemra qėndron mbi tė gjitha paragjykymet,
Sado tė mėdha tė jen' tė botės predikimet
Se ajo, nuk e din at' zemra qė e ndjenė?
Bota qė e ndjenė, at' qė s'ndjenė.
Dėgjo skoqur at' qė zemra tė rrėfenė,
Po e mira dhe e drejta nga ajo lind e vjenė.
Ajo ėsht' mbretėria qė sheshit tė fletė,
Dėgjo zemrėn tė qėndrosh nė rrugėn e vėrtetė.
Zemra ėsht' nė fron mė e fuqishme se e drejta,
Bota s'i pėrulet, po i thet pranball Unė mejta.
Kur e vėrteta gjen lirinė dhe mban kurorė,
Ėsht' si ylli i dritės qė tė ndriēon prorė.
Fjala e vėrtetė, njeriun e bėn fisnik,
Fjalė e bukur e bėn tė dashur dhe besnik.
Nėse nė kėtė qėndrim njė grimė mė ke kuptuar,
Ta dijsh se edhe Unė jam i gėzuar.
Fejzulla Duraku-shkrimtari
Bruksel,06.04.2008
Re: vargje emigrantesh
nga Teuta prej Tue Apr 15, 2008 7:21 pm
Qyteti im
Qyteti im, ti
peisazh i zymte ku natyra peneloi ashper,
duke hedhur ngjyra te erreta pa kursim.
Qyteti im,
ti poeme e dhimbjes e kenduar vajshem,
plage qe dhemb,
dashuri e brishte.
Qyteti im,
rrethuar nga male ma barkun bosh.
Ne labirinthet e galerive bejne gare jeta dhe vdekja.
Ne erresiren e pafund,
jep shpirt buzeqeshja.
Qyteti im,
me burra shpinekerrusur, fytyra te ashpra por me shpirt te bute,
me gra shamizeza, e femije jetim.
Nga zgavrat e syve,
uria u merr fryme.
Qyteti im,
Ti me i pasuri nder te pasurit,
ti me i vrferi nder te varferit.
Me shume beteja,
por pa histori
me shume heronj,
por pa lavdi.
Qyteti im.
Njerezit vrapojn te ikin prej teje
Te tjere vrapojn te vijn.
Ti jeta e tyre,
ti shpresa e tyre,
ti
vdekja e tyre, ti.
Dh.Kola (Belgjik)
Qyteti im, ti
peisazh i zymte ku natyra peneloi ashper,
duke hedhur ngjyra te erreta pa kursim.
Qyteti im,
ti poeme e dhimbjes e kenduar vajshem,
plage qe dhemb,
dashuri e brishte.
Qyteti im,
rrethuar nga male ma barkun bosh.
Ne labirinthet e galerive bejne gare jeta dhe vdekja.
Ne erresiren e pafund,
jep shpirt buzeqeshja.
Qyteti im,
me burra shpinekerrusur, fytyra te ashpra por me shpirt te bute,
me gra shamizeza, e femije jetim.
Nga zgavrat e syve,
uria u merr fryme.
Qyteti im,
Ti me i pasuri nder te pasurit,
ti me i vrferi nder te varferit.
Me shume beteja,
por pa histori
me shume heronj,
por pa lavdi.
Qyteti im.
Njerezit vrapojn te ikin prej teje
Te tjere vrapojn te vijn.
Ti jeta e tyre,
ti shpresa e tyre,
ti
vdekja e tyre, ti.
Dh.Kola (Belgjik)
Edituar pėr herė tė fundit nga Teuta nė Fri Oct 24, 2008 8:29 pm, edituar 1 herė gjithsej
Re: vargje emigrantesh
nga ILIRI prej Sat Apr 19, 2008 8:07 am
Poezi nė dhe tė huaj
M'pikuan lotėt ntok me ran mos harro atė ditė moj Nanė
N`ditė me diell nė Ditė Gzimit mora Rrugėn e Mėrgimit
Sot skam gėzim as nuk kam gas, as prej mallit smund tė flas
Prandaj jam ul e po tshkruaj Djali yt prej dheut thuaj
Tė tregoj Nėnė pėrnjimend asgjė s'ėsht si nė vendin tem
Qysh kam ardh kėtu mallkoj vehten mėrzia po na shkatrron jeten
Kėtu Hana rrin e fsheht, kėtu Qielli ėsht i errtė
As Dielli nuk jep ndriēim sėsht si aj Dielli i Vendit tim
Kėtu Luleve siu vjen er, kėtu s'ka vjesht as ska pranver
Ka veē Dimėr e Vap e shkret mos me mujt njė nat me fjet...
Kėtu ska qef veē gjum e punė pa mirsi e shum zollum
Kėtu jan njerzit si bagėtia nga njė jave nuk shkojn tė shpia...
Tash Nan shum nuk po tė shkruaj djali yt prej dheut huaj
Sa her tė duash mem kujtue puth dheun qė mka rrit Mue...
Dhe mos harro se nji ditė kam me u kthye
.....................
M'pikuan lotėt ntok me ran mos harro atė ditė moj Nanė
N`ditė me diell nė Ditė Gzimit mora Rrugėn e Mėrgimit
Sot skam gėzim as nuk kam gas, as prej mallit smund tė flas
Prandaj jam ul e po tshkruaj Djali yt prej dheut thuaj
Tė tregoj Nėnė pėrnjimend asgjė s'ėsht si nė vendin tem
Qysh kam ardh kėtu mallkoj vehten mėrzia po na shkatrron jeten
Kėtu Hana rrin e fsheht, kėtu Qielli ėsht i errtė
As Dielli nuk jep ndriēim sėsht si aj Dielli i Vendit tim
Kėtu Luleve siu vjen er, kėtu s'ka vjesht as ska pranver
Ka veē Dimėr e Vap e shkret mos me mujt njė nat me fjet...
Kėtu ska qef veē gjum e punė pa mirsi e shum zollum
Kėtu jan njerzit si bagėtia nga njė jave nuk shkojn tė shpia...
Tash Nan shum nuk po tė shkruaj djali yt prej dheut huaj
Sa her tė duash mem kujtue puth dheun qė mka rrit Mue...
Dhe mos harro se nji ditė kam me u kthye
.....................
Re: vargje emigrantesh
nga Drini prej Thu May 22, 2008 5:56 pm
Nje Nene
Sa lot kish derdhur ne vetmi,
sa "ah"! tek zoti pat derguar,
kete vec shpirti i saj e di
dhe zoti lart n'e paste degjuar.
Gjithcka qe prekte behej lot
dhe loti ndriste syte e tretur;
ah, mrekullite qe kish kjo bote,
kaq mizorisht ia pati fshehur.
Gjithe zine e mbledhur neper jete
a thua vdekja do t'ia trese?
E luti vdekjen "eja shpejt"-
dhe vdekja s'mund te mos e merrte.
Drita
Drite quhej nena ime,
E mjera drite nuk pa kurre,
helmin qe la pas,
s'e ka as gjarperi nen gure.
Lodhje. Plage. Trishtim.
Te njohu emrin qe le pas,
te njohu brenga e shpirtit tim.
me ligje vdekja qan mbi ty;
tani je larg, moj e shkrete,
mbi ballin tend,
hedh hijen nje selvi.
Nene e braktisur... Pese femije...
Dheu s'te tret,
nga dheu me ben drite.
Dalan Lazaj USA
Sa lot kish derdhur ne vetmi,
sa "ah"! tek zoti pat derguar,
kete vec shpirti i saj e di
dhe zoti lart n'e paste degjuar.
Gjithcka qe prekte behej lot
dhe loti ndriste syte e tretur;
ah, mrekullite qe kish kjo bote,
kaq mizorisht ia pati fshehur.
Gjithe zine e mbledhur neper jete
a thua vdekja do t'ia trese?
E luti vdekjen "eja shpejt"-
dhe vdekja s'mund te mos e merrte.
Drita
Drite quhej nena ime,
E mjera drite nuk pa kurre,
helmin qe la pas,
s'e ka as gjarperi nen gure.
Lodhje. Plage. Trishtim.
Te njohu emrin qe le pas,
te njohu brenga e shpirtit tim.
me ligje vdekja qan mbi ty;
tani je larg, moj e shkrete,
mbi ballin tend,
hedh hijen nje selvi.
Nene e braktisur... Pese femije...
Dheu s'te tret,
nga dheu me ben drite.
Dalan Lazaj USA
Re: vargje emigrantesh
nga Porta e hekurt prej Wed Oct 22, 2008 1:02 am
NENE VELLEZER DHE MOTRA
MOS I MBANI SYTE NGA PORTA
SE JAM LARG DHE NUK VIJ DOT
E NUK JAM I PARI NE KETE BOTE
TELEVIZORIN QE KAM PERBALLE
NUK ME BEJN SYTE TA SHIKOJ
MANJETOFONIN QE KAM PRAN
NUK ME BENE ZEMRA TA DEGJOJ
TE DEGJOJ ZERIN E NIPAVE E TE MBESAVE
QE ME DUKET SE I KAM KETU PRAN
TE DEGJOJ GJITHE ZERIN TUAJ
NUK NGOPEM SA TE JEM GJALLE
SYRI I NENES ESHTE THARE
KA KOHE QE NUK ME KA PARE
EDHE KUR ISHA NE SHQIPERI
NENA THOSHTE SE ME TY DO RRI
NENE E DI SE PER MUA MERZITESH DHE MENDON
ME KE DASHUR SHUME DHE ME DON
NUK ME MERR MENDJA SE ME MADHKON
POR GJITHE JETEN PER MUA TI MENDON
E JU O VLLEZER ME JU NE QOFTE SE JAM ZANE
BESOJ SE DO TE MA BENI HALLALL
MOTRAT E MIJA KURR SDO TE JU HARROJ
E MERITONI PER JETE TE JU KUJTOJ
EDHE JUVE O KUNATA SKENI PSE TE SHANI
RROBAT NUK KENI NEVOJE TE MI LANI
DITE PER DITE MENDJA TEK JU ME SHKON
ME MERR MALLI ME JU TE BISEDOJ
POR JA KESHTU NA QENKA SHKRUE
TI LUTEM ZOTIT NJE DITE ME U BASHKU
PO JA QE PO JU PREMTOJ
DITE PER DITE UNE PER JUVE DO TE MENDOJ
O NENE ZDO TE TRETET TRUPI IME
PA TI PUTHUR ATO DUAR
VERTETE JAM LARG NE MERGIM
POR MALLIN E ZEMRES E KAM TE PA SHUAR
NGA VETE PORTA E HEKURT
MOS I MBANI SYTE NGA PORTA
SE JAM LARG DHE NUK VIJ DOT
E NUK JAM I PARI NE KETE BOTE
TELEVIZORIN QE KAM PERBALLE
NUK ME BEJN SYTE TA SHIKOJ
MANJETOFONIN QE KAM PRAN
NUK ME BENE ZEMRA TA DEGJOJ
TE DEGJOJ ZERIN E NIPAVE E TE MBESAVE
QE ME DUKET SE I KAM KETU PRAN
TE DEGJOJ GJITHE ZERIN TUAJ
NUK NGOPEM SA TE JEM GJALLE
SYRI I NENES ESHTE THARE
KA KOHE QE NUK ME KA PARE
EDHE KUR ISHA NE SHQIPERI
NENA THOSHTE SE ME TY DO RRI
NENE E DI SE PER MUA MERZITESH DHE MENDON
ME KE DASHUR SHUME DHE ME DON
NUK ME MERR MENDJA SE ME MADHKON
POR GJITHE JETEN PER MUA TI MENDON
E JU O VLLEZER ME JU NE QOFTE SE JAM ZANE
BESOJ SE DO TE MA BENI HALLALL
MOTRAT E MIJA KURR SDO TE JU HARROJ
E MERITONI PER JETE TE JU KUJTOJ
EDHE JUVE O KUNATA SKENI PSE TE SHANI
RROBAT NUK KENI NEVOJE TE MI LANI
DITE PER DITE MENDJA TEK JU ME SHKON
ME MERR MALLI ME JU TE BISEDOJ
POR JA KESHTU NA QENKA SHKRUE
TI LUTEM ZOTIT NJE DITE ME U BASHKU
PO JA QE PO JU PREMTOJ
DITE PER DITE UNE PER JUVE DO TE MENDOJ
O NENE ZDO TE TRETET TRUPI IME
PA TI PUTHUR ATO DUAR
VERTETE JAM LARG NE MERGIM
POR MALLIN E ZEMRES E KAM TE PA SHUAR
NGA VETE PORTA E HEKURT
Re: vargje emigrantesh
nga ILIRI prej Sat Nov 01, 2008 10:14 am
Autobus (Punetori eshte nisur per ne shtepi!)
Autobus i stėrmbushur. Njė patėllxhan.
Deri nė trotuar ndihet erė vulgare imam-bajalldie
Mbėshtetur pėr hekuri me sytė kah errėsira
Rrethuar nga dhjetra sy, zgafella dėshpėrimi tė paqėllimtė
Rrethuar nga dhjetra yje tė shuar, tė moshuar vuajtjesh
Humbur njė nga njė xixat e moshės
Sė bashku me flokėt, me dhėmbėt e pas radhe
Lėkurėn
E ēka tjetėr mbet
Paj, autobusi urban
Ēan mes dritash tė verdha, bri fasadash luksoze
Ėshtė ai aty, mbėshtetur pėr hekuri
Me errėsirė nė sy, ēkyēur eshtrash dhe nyjesh trupore tė dhimbshme
Fjala tash e ka humbur funksionin
Ornamental
Punėtori ėshtė nisur pėr nė shtėpi!
Gungat e rrugės transmetohen
Amortizatorėt e amortizuar tė autobusit dement urban nuk kursehen
Nė pėrcjelljen e drejtpėrdrejtė tė emocionit shkundės
Nė shputat e tij.
U zgjua herėt, herak si pėrherė nė kėmbėnguljen
Njė mbijetese fare pa sens, njė mbijetese si kali nė grazhd
Ėshtė zgjuar pėrpara agimit. Dhe bashkė me diellin
Ka dalė nė rrugėt ku pėrditė
Ngarkon thasė, arka dhe pesha dhe pesha dhe pesha
dhe pesha dhe pesha dhe pesha dhe pesha
Nė rrugėt ku pėrzjehet llaēi, ku thonjtė
Tė mbushen me grasatimet e makinerive tė djeshme
Qė po mė marrin shpirtin sot
Nė rrugėt qorre qė ēojnė kudo por prapė
Vetėm nė Romė
Udhėkryqet e logjikės sofiste filozofė specialistė tė nihilizmės
Muzika hargalis per beli kurvat e mbremjes
qe atypari kalojne
Punėtori ėshtė nisur pėr nė shtėpi!
Jetė qė sėshtė jetė, e kaluar ndanė jetės
Duke gatuar aromėn e gjellės sė kėndshme
Qė hanė ata, e unė nuk di se ēka kapėrcej
Nė gurmazin tim prej punėtori
Dhe unė ha gatimin anonim, konservuar, paketuar, servirur
Pėr konsum masiv, prej meje
Molla e Adamit dridhet, e sėrish pėrcjell
Gjuha ime e ndryshkur, shqisat rudimentale
Evolucion pse jo, unė njeriu i klasit tė tretė
Punėtori ėshtė nisur pėr nė shtėpi!
Nė autobus
Kutėrbon era e alkoolit, dikush ka pirė
Ajo ėshtė mbėshtetur pas xhamit, me fytyrėn e saj tė shėmtuar
Se nė fakt kėtu tė gjithė janė tė shėmtuar
Po, ne jemi tė shėmtuar
Dhe mbajmė nė duar
Kallo tė ashpra tė orės sė dhjetė tė punės
Po, ne jemi tė shėmtuar
Flokėt ngjitur pas koke tė pa krehur
Rrobat pas trupit tė djersitur.
Eleganca e pėshtyrė, poezi tė palexueshme
Poetė tė degjeneruar, tė kalbur
Tė pavlerė si kartmonedha
Koleksionesh te semura
Punėtori ėshtė nisur pėr nė shtėpi!
Teksa shkojmė
Me krahėt e lodhur e tė dobėt
Si tė foshnjės (se ne nuk jemi aspak tė fuqishėm)
Unė kujtohem pėr ty o revolucionar
Dhe pėr zhgėnjimin tim
Unė kujtohem pėr ty o revolucionar, unė
Kujtoj qindra fjalė, mijėra fjalė
Ku i mėsove gjithė ato fjalė, fjalėza, fjalezeza?
Besova tek ty, unė
Unė punova, qė ti
Tė lexoje, tė shihje botėn me sy, tė mendoje pėr ēka unė kurrė
Nuk pata kohė, i vrare ne mediokritet
Tė gjeje njė zgjidhje pėr mua, e pėr ta
Tė gjeje njė placebo pėr kėtė autobuz tė fėlliqur
Erėkeq
Qielli aty ėshtė, po nuk dua ta shoh, qiellin
Kujtohem, siē thashė pėr zhgėnjimin tim
Shijen e sanduēit bajat qė hėngra nė drekė
Punėtori ėshtė nisur pėr nė shtėpi!
Revolucionar, unė mė tepėr i besoj zotit se sa ty
Sepse ti ke qenė mė pak prezent
Ti premtove ndryshimin
Ti qė grumbullove nė vete shpresat
Ti qė pretendove besimin
E tash mė sheh me pėrbuzje
Ose mė keq, me mėshirė
S tė kam inat, sepse ti je i pavlerė
Ti je njė hiē, njė askush
Kurrė nuk kam pėr tu ngritur nė kryengritje
Unė nuk kam krye
Nuk besoj
Tek vlerat e hardallosjeve greviste qė ushqejnė
Kotėsirat e tua ngjyrėgjaku
Teoritė e tua shtypėse tė sofistikuara
Pranė alkoolit, aromė nikotine, yndyre tė tymosur
Ingranazh turpmbjelles, krupendjelles - i pushtetit
Punėtori ėshtė nisur pėr nė shtėpi!
kaq.
az
Autobus i stėrmbushur. Njė patėllxhan.
Deri nė trotuar ndihet erė vulgare imam-bajalldie
Mbėshtetur pėr hekuri me sytė kah errėsira
Rrethuar nga dhjetra sy, zgafella dėshpėrimi tė paqėllimtė
Rrethuar nga dhjetra yje tė shuar, tė moshuar vuajtjesh
Humbur njė nga njė xixat e moshės
Sė bashku me flokėt, me dhėmbėt e pas radhe
Lėkurėn
E ēka tjetėr mbet
Paj, autobusi urban
Ēan mes dritash tė verdha, bri fasadash luksoze
Ėshtė ai aty, mbėshtetur pėr hekuri
Me errėsirė nė sy, ēkyēur eshtrash dhe nyjesh trupore tė dhimbshme
Fjala tash e ka humbur funksionin
Ornamental
Punėtori ėshtė nisur pėr nė shtėpi!
Gungat e rrugės transmetohen
Amortizatorėt e amortizuar tė autobusit dement urban nuk kursehen
Nė pėrcjelljen e drejtpėrdrejtė tė emocionit shkundės
Nė shputat e tij.
U zgjua herėt, herak si pėrherė nė kėmbėnguljen
Njė mbijetese fare pa sens, njė mbijetese si kali nė grazhd
Ėshtė zgjuar pėrpara agimit. Dhe bashkė me diellin
Ka dalė nė rrugėt ku pėrditė
Ngarkon thasė, arka dhe pesha dhe pesha dhe pesha
dhe pesha dhe pesha dhe pesha dhe pesha
Nė rrugėt ku pėrzjehet llaēi, ku thonjtė
Tė mbushen me grasatimet e makinerive tė djeshme
Qė po mė marrin shpirtin sot
Nė rrugėt qorre qė ēojnė kudo por prapė
Vetėm nė Romė
Udhėkryqet e logjikės sofiste filozofė specialistė tė nihilizmės
Muzika hargalis per beli kurvat e mbremjes
qe atypari kalojne
Punėtori ėshtė nisur pėr nė shtėpi!
Jetė qė sėshtė jetė, e kaluar ndanė jetės
Duke gatuar aromėn e gjellės sė kėndshme
Qė hanė ata, e unė nuk di se ēka kapėrcej
Nė gurmazin tim prej punėtori
Dhe unė ha gatimin anonim, konservuar, paketuar, servirur
Pėr konsum masiv, prej meje
Molla e Adamit dridhet, e sėrish pėrcjell
Gjuha ime e ndryshkur, shqisat rudimentale
Evolucion pse jo, unė njeriu i klasit tė tretė
Punėtori ėshtė nisur pėr nė shtėpi!
Nė autobus
Kutėrbon era e alkoolit, dikush ka pirė
Ajo ėshtė mbėshtetur pas xhamit, me fytyrėn e saj tė shėmtuar
Se nė fakt kėtu tė gjithė janė tė shėmtuar
Po, ne jemi tė shėmtuar
Dhe mbajmė nė duar
Kallo tė ashpra tė orės sė dhjetė tė punės
Po, ne jemi tė shėmtuar
Flokėt ngjitur pas koke tė pa krehur
Rrobat pas trupit tė djersitur.
Eleganca e pėshtyrė, poezi tė palexueshme
Poetė tė degjeneruar, tė kalbur
Tė pavlerė si kartmonedha
Koleksionesh te semura
Punėtori ėshtė nisur pėr nė shtėpi!
Teksa shkojmė
Me krahėt e lodhur e tė dobėt
Si tė foshnjės (se ne nuk jemi aspak tė fuqishėm)
Unė kujtohem pėr ty o revolucionar
Dhe pėr zhgėnjimin tim
Unė kujtohem pėr ty o revolucionar, unė
Kujtoj qindra fjalė, mijėra fjalė
Ku i mėsove gjithė ato fjalė, fjalėza, fjalezeza?
Besova tek ty, unė
Unė punova, qė ti
Tė lexoje, tė shihje botėn me sy, tė mendoje pėr ēka unė kurrė
Nuk pata kohė, i vrare ne mediokritet
Tė gjeje njė zgjidhje pėr mua, e pėr ta
Tė gjeje njė placebo pėr kėtė autobuz tė fėlliqur
Erėkeq
Qielli aty ėshtė, po nuk dua ta shoh, qiellin
Kujtohem, siē thashė pėr zhgėnjimin tim
Shijen e sanduēit bajat qė hėngra nė drekė
Punėtori ėshtė nisur pėr nė shtėpi!
Revolucionar, unė mė tepėr i besoj zotit se sa ty
Sepse ti ke qenė mė pak prezent
Ti premtove ndryshimin
Ti qė grumbullove nė vete shpresat
Ti qė pretendove besimin
E tash mė sheh me pėrbuzje
Ose mė keq, me mėshirė
S tė kam inat, sepse ti je i pavlerė
Ti je njė hiē, njė askush
Kurrė nuk kam pėr tu ngritur nė kryengritje
Unė nuk kam krye
Nuk besoj
Tek vlerat e hardallosjeve greviste qė ushqejnė
Kotėsirat e tua ngjyrėgjaku
Teoritė e tua shtypėse tė sofistikuara
Pranė alkoolit, aromė nikotine, yndyre tė tymosur
Ingranazh turpmbjelles, krupendjelles - i pushtetit
Punėtori ėshtė nisur pėr nė shtėpi!
kaq.
az
Re: vargje emigrantesh
nga loki prej Sat Nov 01, 2008 5:48 pm
Keto vargje me kujtojne poetet e rrealizmit kritik. Pergezime autorit.