“Me këmbë në tokë” dhe “G99″

“Me këmbë në tokë” dhe “G99″
Besoj se fjala e urtë me “Me këmbë në tokë” dhe filozofia e saj popullore që ajo përcjell është më se e domosdoshme për t’u pasur parasysh në jetën politike të Shqipërisë. Ajo vlen veçanërisht për cilindo që do të merret me organizime politike tash e mbrapa, me ndryshimet kushtetuese dhe në veçanti, me kodin elektoral “proporcional rajonal”.
Por, kur ndoqa me shumë vëmendje lançimin e “G99”-ës, i cili u realizua pranë amfiteatrit të liqenit artificial të Tiranës dhe ku vura re me kënaqësi se kishte një prani pozitive dhe qytetare për ta komplimentuar, m’u krijua bindja se drejtuesit e saj nuk besonin si unë në domethënien e kësaj fjale të urtë! Qofsha i gabuar, por për sa ndoqa, kryesisht nga fjala e z. Erion Veliaj dhe jehonës që përcollën mass-mediat, personalisht nuk arrita të kuptoj ku ndahej koncepti dhe organizimi politik nga ai qytetar në këtë organizim të quajtur “G99”.
Për sa munda të vë re nëpërmjet ekranit televiziv edhe aparencës së portreteve të pranishme, më rezultoi se formati përgjithësisht ishte intelektual dhe qytetar, por personalisht besoj se kjo nuk mjafton për t’iu imponuar veçanërisht politikës shqiptare. Midis nesh veçanërisht, vlera e votës është e barasvlershme për gjithsecilin pa dallim formimi, bindjeje dhe shijesh. Ky konstatim, sipas mendimit tim modest, vlen akoma më shumë kur duhet të llogarisim se tashmë edhe pse shumica jonë (nuk dihen akoma përqindjet ekzakte) jeton në qytet, prezanton një shoqëri me 65% formim, kulturë dhe edukatë rurale.
Në fakt këtë opinion (i cili mund të jetë deri diku edhe subjektiv) ma konfirmoi edhe reagimi dhe komentet e njerëzve të thjeshtë nëpër sitet e ndryshme të cilat publikuan këtë lajm dhe ku nuk mungonin reagimet edhe fyese të njerëzve të thjeshtë.
Modeli i Veliajt, “kristian”?
Z. Erion Veliaj, i cili bëri dhe po bën prezantimin i lëvizjes dhe filozofisë së saj ka deklaruar për publikun se “G99”-a nuk ka nevojë për hierarki partiake dhe se është lëvizje që do të bëjë aleancë vetëm me shumicën e abstenuesve në votimet e këtyre viteve të pluralizmit politik në Shqipëri. “Nuk duam parti si gjithë të tjerat. Por ne mund të jemi një grusht njerëzish të përkushtuar”, – thotë Veliaj, duke shtuar se fati i Shqipërisë është në dorë të injorantëve dhe sampistëve, duke akuzuar kështu si të tillë, të gjithë politikanët shqiptarë.
“Deputetët tanë janë sampistë. Fatet tona janë në duart e këtyre të paaftëve. Ne qeverisemi nga inferiorët, sampistët, injorantët. Deputetët tanë janë plot salltanete. Nuk ka një ministër në qeverinë tonë që ta çojë fëmijën në shkollë publike, apo për ta kuruar në spital publik. Asnjë pushtetar nuk e çon djalin në Irak apo Afganistan”, – thotë vazhdimisht Erion Veliaj si drejtues kryesor i kësaj lëvizjeje të fundit. Por personalisht nën “presionin” e fjalës së urtë që e kam kaq shumë për zemër, besoj se një prezantim i tillë i panoramës komplekse dhe të vështirë politike nuk i rezulton të jetë i ngjashëm me atë të qytetarit të thjeshtë! Kjo ndjesi personale përforcohet kur besoj se një moral të tillë nuk po ua sugjeron shqiptarëve të varfër një pastor kristian, por një individ publik, i cili përgjithësisht udhëton shpesh jashtë shtetit dhe vet ka studiuar (për fat të mirë të tij) po jashtë atdheut të të gjithëve. Ndoshta gaboj, por ky është perceptimi im.
“G99” dhe “shumicat” e tjera të shoqërisë shqiptare
Z. Erion Veliaj, që deri tani ka qenë dhe është “portreti” fizik dhe frymëzues i “G99”-ës thekson vazhdimisht se frika më e madhe e tij është ndaj pyetjeve që do të bëjnë fëmijët që ende nuk kanë lindur. “Unë tmerrohem nga pyetjet e të palindurve tanë. Tmerrohem kur mendoj se fëmija im, ende i palindur do të më pyesë: Babi ç’bëre ti për të ndalur sampistët?” Dhe në fakt përderisa fëmijë kanë pjesëtarët e të gjitha grupimeve të mundshme socio-politike, pa dyshim që ky do të mund të ishte vërtetë lajtmotivi parimor që do të bënte shumicën absolute të abstenuesve të reagonin.
Por, pa dyshim për të bindur këtë “parti të shumicës” do të duhet të jesh më praktik dhe largpamës. Do të duhet të vësh më shumë këmbët në tokë se në avion. Do të duhet të ofrosh gjëra të prekshme programore konkrete. Pa dyshim duhet shquar se edhe midis tyre ka diferenca thelbësore, si nga ato të metropolit dhe koncepteve rurale, modernes me tradicionalen, ekonomisë së varfër me të pasurën etj. Po, pa dyshim që duhet përgëzuar iniciativa e mundshme e “G99”-ës në lidhje me dhënien e mundësisë së ushtrimit të votës edhe për emigrantët e shumtë shqiptarë në botë, gjë e cila për këto zgjedhje të ardhshme më duket e pamundur, megjithëse është plotësisht e drejtë. Por, kjo pa dyshim nuk mjafton për të qenë imponuese dhe bindëse.
Personalisht, besoj parimisht se sfida kryesore për “G99”-ën, por edhe këdo tjetër që dëshiron të hyjë në garën elektorale shqiptare, është një shumicë tjetër që mund ta quajmë “Grupimi Rural”. Nëse mund t’i merret dy partive të mëdha ky lloj pushteti, atëherë do të mund të dimë si t’u përgjigjemi fëmijëve tanë nesër. Besoj se ndaj kësaj “shumice” duhet të reflektojë edhe “G99”-a… gazeta-standard
Artur NURA