03. Albanië: Het échte Eurovisiewerk

03. Albanië: Het échte Eurovisiewerk
(Shqiperia; Nje pune te vertete per Eurovizionin)



Dimitri: Na de lachwekkende pathos van Litouwen komt Albanië even tonen hoe het wél moet. In de voorbije jaren wist Albanië geen blijvende indruk te maken, maar dat zetten ze in één ruk recht met het van melancholie doordrenkte ‘Zemren Lame Peng’. Ondersteund door een bos strijkers en een meeslepende melodie bezorgt de zestienjarige Olta Boka ons met haar fragiele stem rillingen van begin tot einde. Alleen de elektrische gitaar op het einde gooit wat roet in het eten en aan de styling mag ook een fikse draai worden gegeven, maar wát een verademing is dit nummer! Jammer dat het orkest is afgeschaft, want dat zou nog een extraatje gegeven hebben. Geen idee of dit aanslaat, maar bij ons sloeg dit in als een bom. 18/20

Luc: Interessant nummer, zeker in de herwerkte er ingekorte versie. Meeslepende melodie en een refrein dat blijft hangen. Olta boka heeft ook een aangenaam stemgeluid dat zacht klinkt in de strofes en stevig aanzwelt in het refrein. Ik mag dit liedje wel en hoop dat ze er nog een passende act bij verzinnen om een tafereeltje te creëren op het podium. Alleen het einde had misschien iets minder abrupt gekund. 14/20

Erika: Albanië stuurt een pareltje dat ons de slechte inzendingen van de laatste jaren doet vergeten en in de teletijdmachine terugstuurt naar de tijd toen we niet konden kiezen tussen al dat moois en magische van de toverachtige maar toch sterke ballades in diverse Oost-Europese talen. Met de winnares van vorig jaar in gedachten, hoop ik stilletjes dat Europa weer klaar is voor het echte Eurovisiewerk waar wannabe Ruslana’s, Paparizous en kalkoenen niet thuishoren, maar waar we onze ogen kunnen sluiten en echt genieten van wat muziek zou moeten zijn. Hemelse klanken en hemels gezongen. 18/20
Totaal: 50/60

Mare nga www.eurosong.be
(Lexoni perkthimin me poshte)

Kto jan 3 gazetar nga Belgjika qe kan dhen mendimin e tyre per kengen shqiptare.
Dimitri nder te tjera thote;"Pas patosit qesharak te Lituanise vjen Shqiperia per te treguar se si duhet.Ne vitet qe kaluan Shqiperia nuk arriti te bente pershtypje, por ata e kane korrigjuar tashme menjehere me kengen melankolike qe te mbetet ne mendje "Zemren e Lam Peng"Mbeshtetur nga orkestra me nje melodi qe te ben per vete na ben 16 vjeçarja Olta Boka me zerin e saj te bukur vibrues, te dridhemi nga fillimi deri ne fund. Se dim ne se kjo keng do ta arrij suksesin por per ne ajo ishte nje shperthim ,nje bum." Ai e vlereson kengen me 18/20 ose me noten 9.
Luc thot;".. melodija ishte shum e ndjer me nje refren qe nuk harrohet " dhe e vlereson kengen me 14/20 ose noten 7.
Dhe per se fundi edhe Erika dha mendimin e saj . Ajo shprehet;"Kenga shqiptare na ben te kujtojm momentet magjike te baladave nga europa lindore . Zeri edhe muzika jan te mrekullueshme." duke e vleresuar kengen me 18/20 ose noten 9
Nderkoh ata e vlersojn kengen shqiptare me 50/60 duke i dhen vendin e dyt pas Suedis te cilen e kan vlersuar me 51/60 .

Kete vit kenga shqiptare ka marre vleresime edhe nga vende te tjera. Ky eshte nje ogur i mire per naten finale. Duhet thene se perveç te tjerash vleresimin e tyre e bazojne edhe mbi vleresimet e publikut ne vendet perkatese. p.sh publiku belg e ka vleresuar me vendin e dyte kengen shqiptare dhe siç e shohim edhe tre gazetaret ne vleresimin e tyre i japin vendin e dyte kenges shqiptare. Prandaj eshte e rendesishme qe kenga jone te votohet ne sitet zyrtare te eurosongut te vendeve perkatese.

ANILA MEMA

Rusi Dima Bilan ka fituar “Eurovision 2008” në Beograd me këngën “Believe”. Për këngëtarin e njohur rus nuk është hera e parë që triumfon në garën evropiane të këngës.
Me talentin e tij të veçantë dhe aftësitë e jashtëzakonshme, vokalin e ndjeshëm tërhoqi vëmendjen e botës në maj të vitit 2006, kur përfaqësoi Rusinë në “Eurovision 2006” në Athinë, ku fitoi dhe çmimin e dytë me këngën “Never let you go”. Me këngën e shkruar nga vetë ai dhe Jim Beanz, kompozuar nga të dy, rrëmbejnë trofeun në Serbi me epërsi të madhe ndaj vendit të dytë, i cili fitoi 272 pikë. Pas tij, vendin e dytë e rrëmbeu Ani Lorak nga Ukraina dhe vendin e tretë grekja Kalomira. Bilan është kualifikuar në natën finale, pas prezantimit të tij të parë në natën e parë gjysmëfinale. Ndërkohë, Shqipëria nuk mundi të kualifikohet në dhjetëshen më të mirë të edicionit të 53-të të “Eurosong” që zhvillohej në Serbi, pavarësisht opinioneve të mira që shkruheshin në faqe të ndryshme interneti për të. Përfaqësuesja e Shqipërisë, Olta Boka me këngën “Zemrën lamë peng” është vlerësuar vetëm me 55 pikë dhe është renditur në vendin e 16-të pas votimeve të 43 vendeve. Treshi ka qenë një numër të cilin Olta Boka e quan gjithmonë të rëndësishëm dhe si një numër fati. Por kësaj here, duket se fati nuk e ka ndjekur 16-vjeçaren shqiptare, e cila u ngjit dje në skenën e Beogradit me këngën “Zemrën lamë peng”.
* * *
Pas Rumanisë e cila çeli mbrëmjen finale të edicionit të 53-të “Eurosong”, Britanisë së Madhe në skenë është ngjitur 16-vjeçarja shqiptare me këngën e kompozuar nga Adrian Hila mbi vargjet e Pandi Laços, tingujt e së cilës bënë që të duartrokiste spektatori në arenën “Beogradska”. 12 pikët për këngën shqiptare janë marrë si gjithmonë nga Maqedonia, 10 pikë janë marrë nga Greqia, tetë pikë nga Zvicra e Kroacia, shtatë pikë nga Mal i Zi ndërsa katër pikë nga Sllovenia, tre pikë janë marrë nga San Marino dhe një pikë nga Bosnjë-Hercegovina, Turqia dhe Azerbajxhani. Olta kësaj here në krahasim me natën gjysmëfinale nuk ka ndryshuar performancë, është shfaqur me të njëjtën veshje të realizuar nga stilistja Mirela Nurçe, e njëjta zemër e madhe trengjyrëshe çiklami, jeshile dhe e verdhë në mes, përfaqësuesja e Shqipërisë është shfaqur dje. E vetmja gjë ndryshe, ka qenë truku, flokët, kësaj here të lëshuara dhe me pak onde nga fundi. Veç flokëve Olta ka mundur të përmbajë emocionet dhe të shfaqet sa më mirë në skenën e madhe që u zhvillua në Beograd, kryeqytetin e Serbisë. Ndërkaq, nga postimi i këngës në ueb-faqe www.youtube.com, Olta është klikuar më shumë se 190 901 herë, ndërkohë, që nuk mungojnë as komentet e adhuruesve të shumtë, jo vetëm të shqiptarëve por edhe të atyre britanikë, italianë, etj. Paraditen e djeshme, sipas disa komenteve të bëra në televizionin “Alpha” të Greqisë, komentohej mirë për performancën dhe vokalin e Olta Bokës, por ajo që diskutohej gjatë ishte truku dhe krehja e flokëve, të cilat sipas tyre dukeshin sikur ishin të pakrehur.
* * *
Për tre orë me radhë kanë konkurruar 25 finalistë nga vende të ndryshme, si përfaqësuesit e shteteve të Greqisë, Rumanisë, Bosnje–Hercegovinës, Finlandës, Rusisë, Izraelit, Azerbajxhanit, Armenisë, Polonisë dhe Norvegjisë, Ukraina, Kroacia, Shqipëria, Islanda, Gjeorgjia, Danimarka, Suedia, Letonia, Turqia dhe Portugalia, të përzgjedhur këta në dy netët gjysmëfinale. Ndërsa finales së madhe i janë bashkuar edhe pesë shtetet e kualifikuara automatikisht të cilat janë: Britania e Madhe, Gjermania, Franca, Spanja dhe Serbia si vend organizues. Një nga surprizat e mbrëmjes finale të “Eurosong” ka qenë i famshmi Goran Bregoviç me këngën e tij pa aq të njohur “Kallashnikov”.

Eurovizioni - karnavalja kulturore e Evropës

Nga “Deutsche Welle”

Kritikët e gjendjes, në të cilën ndodhet Festivali Evropian, mendojnë se ka mbetur vetëm një gjë për të bërë. “Gjëja më e mirë që mund të bëjmë është moszhvillimi i tij”, - tha një vëzhgues anonim. “Festivali është kthyer në një maskaradë. Këngët ta shpifin dhe vendet fqinje votojnë për njeri-tjetrin.”
E shkuara me vlerë ka marrë fund, kur anglishtja nuk ishte gjuha dominuese dhe gara e Eurovizionit ishte vërtetë garë – kur gara ishte më shumë për kompozimet muzikore dhe tekstet e këngëve dhe më pak për vulgarizmat dhe kostumet.
Festivali i parë evropian u zhvillua në Lugano të Zvicrës më 1956. Lyss Assia, e Zvicrës, nuk e la trofeun të dilte nga vendi i saj. Asokohe morën pjesë vetëm shtatë vende dhe nga fundi i viteve ‘60 fesivali nisi të kthehej në ngjarje të madhe.
Kohë pas kohe, fesivali kthehej edhe në një makth politik – siç ishte fitorja e Spanjës në vitin 1968, ndërsa diktatori Franko ishte ende në pushtet. Edhe sot, këngëtarja Massiel, e cila faktikisht quhet Maria de los Angeles Santamaria Espinosa, vazhdon të jetë heroinë në vendin e vet – tek e fundit ajo i rrëmbeu çmimin Cliff Richards të Britanisë së Madhe.
Autorët e një dokumentari spanjoll kohët e fundit lanë të kuptohej se Franko mund të kishte ndihmuar me ndopak manipulim. Ndërsa për dyshime të tilla nuk ka fakte, sistemi i votimit të Eurovizionit vazhdon të jetë kundërshtues, ngaqë shtetet e harrojnë idenë e madhe evropiane, kur u vjen rasti të zgjedhin këngën e tyre të preferuar.
Vendet fqinje nuk ua kursejnë pikët njëri-tjetrit – sidomos ish-anëtarët e Bashkimit Sovjetik dhe Traktatit të Varshavës, si edhe shtetet e ish-Jugosllavisë, të cilat duket se kanë harruar – të paktën në lidhje me festivalin – se deri pak kohë më parë ata ishin në luftë mes tyre.
Zyrtarët e Eurovizionit janë përpjekur ta zgjidhin problemin me rregulla të reja: dy gjysmëfinalet e sivjetshme, që u mbajtën të martën dhe të enjten para finales, synonin të parandalonin votimin në bllok duke i ndarë fqinjët.
Tek e fundit ajo mendohet të jetë një garë paqësore dhe vetëm paqja mund të çojë në fitore – siç e vërteton fituesja e vetme e Gjermanisë, Nikola. Në vitin 1982, ajo i bëri gjermanët krenarë, duke fituar me “Pak paqe”.
Megjithatë, e vetmja këngë e famshme që ka dalë nga festivali evropian është “Waterloo” e grupit suedez ABBA, më 1979. Ajo ishte pikënisja e lavdisë së grupit në skenën botërore – diçka që askush tjetër nga pjesëmarrësit në Eurovizion nuk e ka realizuar më deri tani.
Arsyeja kryesore e metamorfozës së festivalit të çuditshëm të kthyer në skenë performuesish që të acarojnë ishte vendimi për të hequr traditën e jurive profesioniste nga të gjitha vendet për të votuar fituesit. Në vend të saj, procesi u hap për të gjithë popullsinë që të votojë përmes telefonit.
Nga njëra anë, kjo çoi në rritjen e teleshikuesve. Nga ana tjetër, kjo iu dha fund zonjave të bukura e serioze dhe meshkujve të pashëm që këndonin këngë të mrekullueshme. Ata u zëvendësuan nga meshkuj të veshur si stjuardesa, gjyshe me daulle, kërcimtarë të egër veshur me meshin dhe rokistë monstra nga Finlanda.
Sivjet nuk ka për të qenë ndryshe. Finlandezët me klithma po kthehen, Franca mund të rrëshqasë, duke kënduar në anglisht dhe Irlanda po dërgon një kukull.
A do të jetë kjo status quo-ja e përhershme? Ndoshta jo: fituesja e vitit të shkuar, Marija Sherifoviç e Serbisë, ishte goxha normale krahasuar me pjesën ekstravagante.
Fatëkeqësisht, për të arritur sukses nuk ka ndonjë formulë sekrete dhe Gjermania, bie fjala, është përpjekur për dekada të mos renditej në shkallët e fundit vit pas viti. Vitin e shkuar disa këshilluan që Gjermania duhet t’i kërkonte shkrimtarit të njohur Botho Strauss të kujdesej për tekstet e këngëve dhe të gjente një transseksual provincial që mund të fyente shtetet ballkanike. Gjermanët nuk e morën parasysh këtë këshillë dhe po dërgojnë në Beograd një grup vajzash të quajtur “No Angels”. Kënga e tyre, “Disappear” (Zhdukje) – një titull aspak optimist, por që mund të mjaftojë për të bërë kthesën.
TEMA

Olta Boka kendoi shume mire, por kuptohet se me kete mish mash qe seshte bere Eurovizioni, Shqiperia nuk do te arrij asnjehere jo me te fitoje por as ne 10 nuk do te jete ndonjeher. Keshtuqe Olta Boka ka te drejte te kenaqet me vendin e 17.

I uroj suksese te metejshme Oltes, kendoi shume bukur. Na nderoi pavarsisht vendit qe zuri.

Pas mbylljes së Eurovizionit, po bëhen bilancet përfundimtare. A ishte e drejtë zgjedhja e këngës së Olta Bokës si përfaqësuese e Shqipërisë? Çfarë shkoi mirë dhe çfarë keq?

Këngëtari Alban Skënderaj ndihet shumë mirë që Olta Boka ka prekur finalen e “Eurovision 2008”, dhe ashtu siç ka menduar më parë thotë se qëndrimi i tij ishte i drejtë.

Një burim, ka thënë se Alban Skënderaj tashmë ndihet plotësisht i shfajësuar dhe beson se edhe kosovarët e kanë kuptuar se vendimi i tij ishte i drejtë.

Skënderaj kishte votuar kundër dy kosovarëve Flaka Krelani dhe Dorentina Disha gjatë festivalit të këngës në Radio Televizionin Shqiptar. Votat e tij nuk i dërguan në finale dy kosovaret, për të cilat u bë shumë zhurmë në Shqipëri. Nga ana tjetër kënga e Olta Bokës, “Zemrën e lamë peng”, është pritur shumë mirë nga ekspertët e muzikës jashtë Kosovës dhe Shqipërisë.

Olta Boka vërtet nuk arriti që për shkak të konjukturave politike të sigurojë ndonjë vend më të mirë në renditje sesa ai i 17, por sidoqoftë tashmë është e pakundërshtueshme se kënga e saj ishte ndoshta përfaqësimi më i mirë për Shqipërinë që nga koha e Anjeza Shahinit. Problemi i përhershëm me këtë këngë ishte përsëri grupi shoqërues. Këngëtarja shqiptare përsëri u la pa një kompleks zërash shoqërues dhe pa koreografi në një paraqitje të mjerueshme skenike të cilën u mundua ta kompensojë vetëm talenti i saj, zëri i saj i ngrohtë dhe kënga me një vijë melodike që vetëm tani po vlerësohet me drejtësi nga shqiptarët. Nuk dihet përse autoritetet e RTSH-së e lanë këngëtaren e njomë të paraqitet në skenë vetëm me dy kitaristë fallco dhe me një baterist të cilit në natën gjysmëfinale madje i shpëtoi nga dora njëri nga shkopinjtë me të cilët po interpretonte duke shkaktuar ilaritet në sallë dhe mes teleshikuesve. Dihej që vija melodike e këngës do të ishte me superpozim, prandaj paraqitja e instrumentistëve ishte e tepert dhe e kote. Limiti i pjesëmarrësve prej 6 personash mund të ishte shfrytëzuar nga organizatorët për t’i dhënë këngëtares një grup vokal ose disa balerinë duke e bërë këngën ndoshta më spektalolare. Askush nuk flet për këto, ashtu si edhe për detaje të tjera që sigurisht e kanë bërë grupin shqiptar të bëjë një figurë qesharake në Arenën e Beogradit. Kartolina përshëndetëse për Shqipërinë, e cila u ofrua si një realizim i Radio Televizionit të Serbisë ishte vërtet poshtëruese sipas disa kritikëve. Ajo paraqiste një grup njerëzish të veshur me të kuqe të cilët qëndronin shtrirë dhe lëvrinin si në një imitacion primitiv larvash, ndërkohë që kolona zanore në sfond përngjante me një vijë melodike arabe. Pikërisht këtu mund të ishin treguar të dobishëm drejtuesit e RTSH-së të cilët u kujdesën posaçërisht për të nxjerrë vetveten në ekran edhe në Beograd duke mos e lënë grupin e interpretuesve të shfaqej në momentet kur kamera kalonte në prapakuinta.

KORRIERI

Më pritën me vërshëllima. Më lanë pa shoqërim vokal. Më lanë pa koreografi. Më vodhën pikët e Anglisë

E shoh në oborrin e gjimnazit “Sami Frashëri”, ku ajo mëson prej dy vitesh. E rrethuar nga shoqëria dhe mësueset e shkollës, ajo nuk rresht së thëni “Faleminderit!” për gjithë përgëzimet që ata i japin. Një buqetë e madhe me lule në dorë dhe një thjeshtësi e jashtëzakonshme e karakterizon 16-vjeçaren Olta Boka, që ka lënë pas skenën e Beogradit për t’iu rikthyer jetës normale. E shkëpusim për pak çaste nga grupi shoqëror, për t’i marrë edhe ne një intervistë, ndonëse numëron vetëm katër orë gjumë, pas mbërritjes natën vonë në aeroportin e Tiranës. Nuk ngurron të flasë për emocionet, incidentet e vogla në skenë, koreografinë e paplotësuar dhe veshjen së cilës duhej t’i përshtatej medoemos. Këtë herë Olta nuk ka lënë zemrën peng, por e ka hapur atë për lexuesit e gazetës “Korrieri”.


-Olta, si ndihesh tani që ke lënë pas eksperiencën tënde në Beograd?

“Unë kam marrë me vete çdo copëz që kam jetuar ato ditë në Beograd. Nuk mund ta cilësoja një sfidë, por një eksperiencë shumë të bukur. Jam ndjerë si dikush që zbret nga qielli dhe gjen në tokë një mbështetje dhe një përkrahje të padiskutueshme. Kam parë fansa që më janë ulur në gjunjë për të më puthur dorën, kam dhënë autografe pafund dhe kjo më ka befasuar. Nuk e kisha imagjinuar kurrë një sukses të tillë, pasi më duhet të pranoj, që unë isha një vajzë e thjeshtë, në kuptimin që nuk isha afirmuar më parë, nuk kisha pasur të tjera eksperienca si këngëtare. Ky festival më ngriti dhe normalisht më dha bumin e parë, sepse unë nuk isha ndonjë emër i njohur që njerëzit të më njihnin aq shumë, aq shumë atje në Serbi”.

-Ju ishit këngëtarja më e vogël e “Eurovizion 2008”. A të kanë parë vërtet me syrin e të ledhatuarës së festivalit?

“Po, sigurisht. Duke qenë e vogël në moshë, gjatë konferencës për shtyp nuk kanë munguar as pyetjet ngacmuese karshi meje. Më pyetën si ka mundësi që një këngëtare kaq e re këndon balada dashurie, për stilin e këngës, por në asnjë moment nuk jam ndjerë në siklet, sepse në të gjitha përgjigjet që kam dhënë, kam qenë vetvetja”.

-Por, si çdo gjë e mirë që e ka një të keqe pas, edhe performanca juaj nuk ka kaluar pa kritika. Në disa forume në internet është shkruar se në kohën kur ju keni përfunduar këngën në skenë, ka pasur ovacione aspak të këndshme karshi teje. Je në dijeni të këtij fakti?

“Nuk mund të jap një përgjigje të sigurt për këtë pyetje. Kur duartrokitemi në skenë, ne këngëtarët kemi kufjet në vesh, pasi në ato momente duhet të dëgjojmë vetëm bazën muzikore dhe asgjë tjetër. Kur unë hoqa kufjet, për të qenë e sinqertë dëgjova shumë duartrokitje e të njëjtën gjë konstatova edhe kur pashë të regjistruar nga im atë në video paraqitjen time. Nuk mund ta mohoj që ka pasur edhe mos pëlqime, që janë shfaqur në pasthirrma aspak të pëlqyeshme, por kjo për mua nuk ka rëndësi vendimtare, pasi unë isha e ndërgjegjshme për skenën e vendin ku po këndoja...”

-Sa i takon kartolinës përshëndetëse për Shqipërinë, edhe ky moment është parë me nota skepticizmi dhe aspak vlerësuese për vendin tonë. Cili do të ishte komenti juaj në këtë rast?

“Kam përshtypjen se këto janë vlerësime me koniunktura politike. Mua nuk m’u duk shumë keq, nëse do e krahasoja me atë që kishin përgatitur shtetet e tjera të botës. Them se e kemi pasur të bukur, pasi flamuri shqiptar do të ishte një simbol i pamungueshëm në atë spot, pa diskutim. Unë nuk pashë që shtetet e tjera të kishin bërë ndonjë mrekulli në këtë aspekt”.

-Gjatë performancës tënde në skenë, u pa që vija melodike ishte zëvendësuar me instrumentistët që të shoqëronin në Beograd, ndërkohë që në festivalin e fundvitit në RTSH nuk ishte e njëjta situatë. Është ripunuar kënga apo....

“Kënga është ripunuar në Itali, duke nxjerrë një version të dytë, i bazuar mbi atë të parin. Janë hequr back vokalet dhe ka dalë më në pah kitara, bateria e basi, për të prodhuar një version më ritmik. Por, nëse do të kisha back, vokalet shoqëruese në skenën e “Eurovizionit” do të ishte një rrezik për të stonuar”.

-Dihet që limiti i grupit që mund të shoqërojë këngëtarët në skenën e “Eurovizionit” është deri në gjashtë. Vetëm kënga juaj këtë vit nuk kishte një grup shou, siç kishin gjithë shtetet e tjera të botës. Pse ka ndodhur kjo?

“Kënga është e stilit baladë dhe nuk u pa si e nevojshme që të bëhej një kërcim koreografik. Në fakt, për hir të së vërtetës, mund të pohoj që është kërkuar për të pasur një çift balerinësh në skenë dhe jam e bindur që kjo do t’i shtonte më tepër pikë performancës sime, por siç çdo gjë tjetër, edhe kjo nuk ishte në dorën time”.

-Kamerat kanë fokusuar një moment kur bateristit i është shkëputur nga dora shkopi me të cilin po interpretonte. Ishte diçka e sikletshme për ty?

“Këtë mund ta quaja si një ogur të mbarë për të hyrë në finale dhe vetëm kaq!”

-Edhe veshja juaj është komentuar jo pak në site të ndryshme në internet, madje e kanë cilësuar si një uniformë kolegji. Ju vetë si do ta cilësonit këtë gjë?

“Ishte një veshje serioze. Një xhubletë e zezë me shumë kopsa, që të jepte përshtypjen e një veshjeje ushtarake. Qëllimi ka qenë të ishte një performancë dinjitoze, në sajë të paraqitjes serioze. Nuk është se jam ndjerë keq, pasi ajo u bë pjesë e imja, pavarësisht pëlqimit ose jo. Kur e vesh një gjë tri herë në ditë, për pesë ditë rresht, do apo nuk do je e detyruar që t’i përshtatesh. Sa i takon etiketimit si uniformë kolegji, mund të them që çdo opinion është subjektiv. Pasi ajo që në fillim ishte nisur për një veshje tradicionale, e ndërthurur me modernen dhe rezultati ishte ai që patë në skenë”.

-Pavarësisht këtyre faktorëve, mendon se mund të kishim marrë më shumë pikë?

“Votimet nuk janë pjesa që më takon mua të përgjigjem. Por fakti që ai u konsiderua si një festival politik, nuk ka nevojë për koment. Normalisht prisja më shumë, por duke qenë se jemi një shtet i vogël, aleancat tona me shtetet fqinjë nuk janë aq të fuqishme sa lobingu i shteteve të tjera, kështu që edhe rezultati dihej. Nga disa shtete, si Greqia apo Turqia, prisja vlerësim më të madh. Gjatë gjithë kohës unë isha më pesimistja e grupit shqiptar që ndodhej në Beograd, sepse pavarësisht se bëra maksimumin tim, dhe kjo bëri që Shqipëria të kalonte në finale, unë e dija atë që më priste. Unë jam e bindur që shumë shqiptarë të Kosovës e Shqipërisë me banim në Angli më kanë votuar. E në fund fare unë nuk kam marrë asnjë pikë nga ky vend, gjë që lë vend për dyshime. Me këtë nuk dua të justifikohem për asgjë, por dëshira ishte e madhe që të hyja të paktën në 10 vendet e para”.

-Jeta jote artistike, si do të vijojë tash e tutje?

“Do ta vazhdoj këtë rrugë. Do të kem një këngë të re së shpejti, për të cilën nuk jam e autorizuar të flas. Besoj se do të jetë një hit i bukur, që do të më lërë mundësinë të eksperimentoj edhe në zhanrin muzikor”.