O sa mirë me qenë shqiptar! (lexo)

O sa mirë me qenë shqiptar!
nga Fejzi HAJDARI
Oh sa mirë me qenë shqiptar! Kjo është fraza e cila për herë të parë u përdor pas një ndeshje futbollistike sportive historike, kur reprezentacioni futbollistik i Shqipërisë e mposhti reprezentacionin e Greqisë...

Oh sa mirë me qenë shqiptar! Kjo është fraza e cila për herë të parë u përdor pas një ndeshje futbollistike sportive historike, kur reprezentacioni futbollistik i Shqipërisë e mposhti reprezentacionin e Greqisë, kurse kuptimin e vet e forcoi, në ditën e shpalljes së pavarësisë së Kosovës. Dimensionin më të plotë fraza “O sa mirë me qenë shqiptarë”, definitivisht e mori më 3 prill të vitit 2008, ditën kur Shqipëria mori ftesë për t’ju bashkëngjitur Aleancës më të fuqishme ushtarake botërore - NATO-së, si dhe në ditën kur heroi i luftës dhe i paqes kosovare, Ramush Haradinaj, u lirua nga akuzat e Tribunalit të Hagës për krime lufte. Në dy rastet e para, shqiptarët e Maqedonisë janë mishëruar plotësisht me frazën e lartpërmendur. Edhe në ditën historike të 3 prillit, gëzimi i shqiptarëve nuk ka qenë aspak më i vogël. Mirëpo, për fat të keq, gëzimi i 3 prillit për shqiptarët e Maqedonisë, është hidhur për shkak të mungesës së ftesës edhe për Maqedoninë. Për shkak se vendimi ishte pasojë e kryeneçësisë së maqedonasve, vendimi i aleancës veriatlantike për të prolonguar ftesën për Maqedoninë, shkaktoi edhe revoltë tek shqiptarët këtu.
Shqiptarët në Ballkan edhe në aspektin numerik edhe në atë territorial, por edhe në të gjithë aspektet tjera, janë faktorë shumëfish më i rëndësishëm se sa maqedonasit. Në këtë aspekt, mbase edhe nuk vlen të bëhen krahasime. Mirëpo shqiptarët, gjatë fundshekullit të kaluar dhe fillimit të këtij shekulli, bënë kompromise të shumta. Aktivitetet, angazhimi dhe veprimtaria e shqiptarëve në Ballkan, gjatë viteve të fundit kishte një destinacion dhe synim politik – integrimi në strukturat euroatlantik. Në rrugën drejt realizimit të këtij synimi, shqiptarët bënë kompromise të njëpasnjëshme.
Në Shqipëri u bënë kompromise ndaj grekëve që jetojnë atje. Në Kosovë shqiptarët bënë kompromis duke u mundësuar serbëve të jenë entitet i barabartë me shqiptarët edhe pse ata përbëjnë vetëm 5 për qind të popullsisë. Më në fund, këto kompromise të shqiptarëve, të cilat në disa raste kufizoheshin edhe me sakrifikim, u shpërblyen nga bashkësia ndërkombëtare në formën më adekuate. Mirëpo, kompromise dhe sakrifica, bënë edhe shqiptarët e Maqedonisë. Edhe pas një lufte të fituar, në vitin 2001, shqiptarët e Maqedonisë pranuan lëshime të mëdha në kurrizin e vet, vetëm e vetëm për të respektuar sugjerimet e ndërkombëtarëve. Prandaj, shqiptarët në Maqedoni kanë të drejtë të plotë të revoltohen nga kryeneçësia e maqedonasve për të bërë kompromis për emrin, sepse me këtë po rrezikohet synimi strategjik i shqiptarëve – integrimi në strukturat veriatlantike. Me këtë aspak nuk arsyetohet sjellja e Greqisë në këto momente historike për rajonin, mirëpo, kuptohet se faji kryesor qëndron tek mosaftësia e maqedonasve për të vlerësuar peshën e vet në skenën ndërkombëtare.

Nje mik me tregonte nje dite se kur nje vendas qe i kishte shkuar per vizite ne shtepi, e kishte pyetur se i kujt ishte ai flamur qe mbante varur ne mur.
"I vendit tim, i Shqiperise", ishte pergjigjur miku im.
"Nuk e njeh askush", i ishte kthyer me arrogance vendasi mysafir.
"E njeh historia mbi 2000 vjeçare e popullit tim"- ja kishte kthyer me po te njejten monedhe miku im.
Tani flamuri yne do te valevitet i pari ne rrjeshtin e flamujve te kombeve me te fuqishme te botes, dhe kjo nuk eshte pak, ndersa neve do te na dale gjithmone nga shpirti thirrja;
OH SA MIRE ME QENE SHQIPTAR!

Shume nostalgjik Ilir, megjithate ke te drejte.

Mire, mire, jo keq.