Peticion kundër veprimtarisë antishqiptare të Prefektit të Gjirokastrës z. Spiro Ksera

Peticion kundër veprimtarisë antishqiptare të Prefektit të Gjirokastrës z. Spiro Ksera

DREJTUAR:

Popullit shqiptar

Presidentit të Republikës

Qeverisë Shqiptare

Qeverisë Greke



Ne, populli i rrethit të Tepelenës dhe Labërisë, jemi mbledhur sot në këtë tubim, për të protestuar me force dhe indinjatë të thellë, ndaj qëndrimeve antiligjore dhe antishqiptare, Prefektit të Prefekturës së Gjirokastrës, Spiro Ksera. Më datën 18 Maj, të këtij viti, ai mori pjesë në një veprimtari me përmbajtje të theksuar nacionaliste dhe antishqiptare, në një manifestim të nacionalistëve grekë në Konicë, ku është kërkuar autonomia e Vorio-Epirit. Në të përveç shtetarit të lartë të Qeverisë shqiptare, merrnin pjsë grupet më ekstremiste greke të sillogjeve vorio-epiroteve dhe të qarqeve fetare nacionaliste. Në këtë mbledhje, Prefekti ynë, me statusin e tij personal dhe jo si përfaqësues i popullit të Prefekturës së Gjirokastrës, së bashku me shovinistët e tjerë grekë, kërkuan autonominë e Vorio Epirit dhe bashkimin e tij me Greqinë Tubimi në fjalë u bë në përvjetorin e Protokollit të Korfuzit të vitit 1914, i cili bën fjalë për pretendimet territoriale greke ndaj "Vorio Epirit", shkëputjen e tij nga Shqipëria dhe bashkimin me Greqinë. Pra një nga qëllimet e përkujtimit të këtij përvjetori ishte evokimi tendencave të vjetra shoviniste aneksioniste dhe e tillë ishte edhe përmbajtja e tij. Në këtë manifestim barbar, merrnin pjesë të gjitha forcat shoviniste antishqiptare në Greqi, me përjashtim të ish- kryepeshkopit famëkeq Sebastianoin, i cili në vitet '60-'80 ka nxitur flakët e luftës, madje u ka bërë thirrje të hapura kolonelëve të juntës ushtarake, që të ndërhynin me forcë ndaj Shqipërisë dhe t'i kthenin Greqisë të ashtuquajturin "Vorio-Epir". Ai , po të mundëte, do të ngrihej nga varri, për të përqafuar e përgëzuar renegatin Spiro Ksera, si një vazhdues i enjë i kauzës së tij, tashmë të vdekur.

Megjithatë një gjë të tillë e ka bërë, kryepeshkopi aktual i Konicës, Andreas, i cili ka zëvendësuar në këtë rol Sebastianoin, duke e zëvendësuar atë jo vetëm fizikisht, por edhe në koncepte, mendime e veprime. Në fjalën e tij, ai kërkoi hapur që Vorio-Epirit t'i njihet e drejta e vetëvendosjes, pra e shkëputjes nga Shqipëria dhe bashkimit me Greqinë.

Pjesëmarrja e prefektit shqiptar Spiro Ksera, njëkohësisht një përfaqësues i qeverisë në këtë veprimtari antishqiptare, është një veprim i hapur abuziv, i cili bie në kundërshtim me statusin zyrtar që ai mban. Ky individ, ka fyer rëndë dinjitetin e popullit të prefekturës që ai drejton, ka shkelur në mënyrën më flagrante Kushtetutën, etikën e nëpunësit të shtetit, ligjin penal dhe legjislacionin shqiptar.

I drejtohemi me protestë dhe revoltë zotit Ksera...

I drejtohemi me protestë dhe revoltë zotit Ksera, dhe të gjithë antishqiptarëve, që mund të kenë emrin: Ksera, Bollanom apo çfarëdo lloj tjetër, se në Shqipëri nuk ka asnjë përllëmbë tokë greke, përkundrazi, në vitin 1913, Shqipëria u copëzua nga Fuqitë e Mëdha, ku territore shumë të mëdha ju dhuruan Serbisë, Greqisë, e Malit të Zi. Në këto troje, të cilat Z.Ksera i konsideron greke, kanë banuar paraardhësit e pellazgëve dhe ilirëve, para dhjetra mijra vjetëve. Konkretisht në Xarë të Sarandës, Konispol egjektë, janë zbuluar gjurmët më të hershme të banimit të territorit të Shqipërisëm të cilat i takojnë epokës së paleolitit, rreth 100.000 vjet më parë dhe periudhës së paleolitit të vonë, 30.000-10.000 vjet, më parë. Ndërsa në Kalivo, po të Sarandës, janë gjetur rënojat e qytetërimit ilir, vendbanime guri ndersa qyteti i rrethuar me mure të lartë po prej guri , që i përkasin periudhës së fundit të mijëvjeçarit të dytë dhe gjysmës së parë të mijëvjeçarit të parë p.e.s. Dhe këto treva që tradhtarët e kombit, si Ksera me shokë i quajnë Vorio Epir, qysh nga ato kohë e deri në ditë tona janë janë banuar dhe sunduar vazhdimisht shqiptarë. Emertimi "Vorio Epir", është një krijesë dhe nocion politik, ndërtuar mbi një territor gjeografik të imagjinuar. Ai është krijuar rreth një shekulli e ca, më parë, nga ultra nacionalistët grekë. Mëso edhe disa fakte historike, zoti Ksera: Heredoti, historiani i lashtësisë, i besueshem edhe për grekët njofton, 2000 vjet më parë, se "Epiri eshte i banuar nga popuj jo-greke te cilet flasin nje gjuhe Barbare". Ai shton se keta popuj ne nje kohe te lashte quheshin Pellazge, domethene me te hershem se toka. Keta pellazge njofton Heredoti, ashtu si edhe Tuqididi, jane ata te cilet shpiken panteonin e perendive, te cilin greket e

adoptuan me vone. Zeusi Aferdita, Ethina, Thetis, Ari, mund të tingëllojnë vetëm shqip. Pellazget ishin nje nga popujt me te hershem Arjan ne Ballkan. Pellazget kane qene një fis, ose grup fisesh Ilire, te cilet

permenden nga Homeri se bashku me fise te tjera Ilire si: Dardanet, Taulantet, Enkelejdet etj, te cilet luftuan kunder Akejve ne luften e Trojes si aleate te mbretit Priamit dhe Hektorit ne mbrojtje te Trojes.

Mbas vdekjes se Aleksandrit te Madh ne shekullin e katert para eres sone, Mbreteria e epirit filloi te rritej. Epiri perbehej kryesisht prej fisit Ilir te quajtur Molossi. Molosset ishin nje fis i fuqishem i cili kishte marre

pjese edhe ne luften e peloponezit. Molosset ju bashkuan mbreterise Ilire, kunder dy aleancave Greke, te ashtuquajtura aleanca Achean, dhe aleanca Aetolian. Mbreti Pirro lindi ne familjen mbreterore molosse. Pirroja, në moshën 6 vjeçare, gjeti mbrojtje ne mbreterine mike te Taulanteve në territoret e Shqiperise qendrore, perreth Durresit. Ai u martua me Brikenen, e cila nuk ishte greke, por e bija e mbretit te fuqishem Dardan Bardhyli. Epirotet e quainin Pirron "Shqiponje", ndërsa ai i quante luftëtarët e tij, flatrat e shqipes dhe bijtë e shqipes, shprehje nga e cila ka lindur edhe "fjala shqiptar". Shume Greke, perpiqen ta helenizojne figuren e Pirros, por nuk kanë gjetur asnjë bazë për ta realizuar këtë ëndër, sepse ai kurre nuk ju bashkua ceshtjes greke, por gjithmone luftoi kunder tyre duke pushtuar Greqine. Para epokës së Mbretit Pirro, kjo trevë nuk quhej Epir, por Molosi, që rridhte nga emri ilir, prej të cilëve popullojej. Pikerisht ne kete kohe kolonite e Korfuzit e te ishujve te tjere ne Detin Jon, nisen ta therrisnin fqinjin e tyre ne kontinent "Epir", që do të thotë: Toke ne kontinent, per te dalluar ate nga trevat e tyre e tyre ishullore. Gradualisht historianet greke e nxoren jashte perdorimi termin "Molosia" dhe zune te perdornin emertime te tilla si "Mbreteria e Epirit" ose "Pirro i Epirit". Ky ndryshim emri nuk ndikoi ne karakterin Pellazg apo Shqipetar te asaj krahine.

Epiri u shtri ne jug deri ne gjirin e Ambrakise (Artes). Edhe gjeografi grek Straboni, bente dallimin midis epiroteve dhe grekeve. Epiri, popullohej nga tre fise Iilire: molosët, në qendër të Epirit, kaonët midis luginës së Kallamasë dhe Drinos, ku Finiqi, në shekullin e III-të p.e.s, ishte kryeqendra e Epirit, si dhe tesprotët, që banonin në jug të lumit Kallama, deri në gjirin e Ambarkisë. Mbas Vdekjes se Pirros, Epiri sundohet nga mbreti Agron mbretereshes Teuta.

Fitoret e nje mbas njeshme te ushtrise Ilire vazhduan ne greqi nen

Mbretereshen Teuta e emertuar mbreteresha e detrave. Epirotet e quainin "Shqiponje". Sipas nje tradite Shqipetare pretendohet se emri "Shqipetare" (Bij te Shqipes) e ka origjinen nga thenie e Pirros. Kur dikush levdonte zhdervjelltesine e levizjes se

trupave te tij, ai i pergjigjet me krenari se nje gje te tille ishte normale, pasi ushtaret e tij Ishin "Bijte e Shqipes", keshtu qe livjet e tyre. Natyrisht u shembellenin fluturimeve te madherishme te mbretit te shpendeve. Sipas nje versioni tjeter, disi te ndryshem, kur trupat e tij thurnin levdata sulmeve te tij te guxishme e te

shpejta dhe e quanin "Shqiponje" ai iu pergjigjej se ata ishin Flatrat Pikerisht ne kete kohe kolonite te Korfuzit e te ishujve te tjere ne Detin Jon nisen ta therrisnin fqinjin e tyre ne kontinent "Epir" (Toke ne kontinent), per te dalluar ate nga banesa e tyre

ishullore. Gradualisht historianet greke e nxoren jashte perdorimi termin "Molosia"dhe zune te perdornin emertime te tilla si "Mbreteria e Epirit" ose "Pirro i Epirit". Sidoqofte, ky ndryshim emri nuk ndikoi ne karakterin Pellazg apo Shqipetar te asaj krahine. Epiri u shtri ne jug deri ne gjirin e Ambrakise (Artes). Ne fakt,

Gjeografi grek Straboni, shkruante se "per arkananiasit, qe jane grek.kurse ne te majten ndodhen Nikopoja dhe Kasopia, qe jane Epirote". Pra , Straboni bente dalliminmidis epiroteve dhe grekeve. Ambrakia dikur kishte qen nje qytete i lulezuar, mirepo tani ishte rrenuar. Pirroja "e zbukuroi ate me shume se cdo njeri tjeter dhe e beri rezidencen e tij Mbreterore. Pirroja njihej nga te gjithe si nje princ i madh dhe i mire.

Mbas vdekjes se Pirros dhe rrëzimit nga froni i djalit të tij Aleksandri, Epiri sundohet nga mbreti Agron, dhe mbas vdekjes së këtij të fundit nga e shoqja e tij, mbretëresha e detrave Teuta. Më vonë në këto treva, nga historia përmendet: Despotati i Artës dhe Principiata e Arbrit, në shekullin e 12-të, Principatat shqiptare të Gjin Bua Shpatës, Gjon Zenebishit dhe Pjetër Losha, shekulli i 13-të, Ali Pash Tepelena, shekulli 17,18-të, Komiteti i Janinës dhe projekti i kryengritjes çlirimtare kundërosmane, në vitin 1987, drejtuar nga patrioti i madh Abdyl Frashëri, Kuvendi i Prevezës, 11 janar 1879, objektivi i të cilit ishte mbrojtja e trojeve jugore shqiptare, Kuvendi i Gjirokastrës, 23 korrik 1880, kryengritja e Zenel Gjolekës, 160 vjet më parë, etj etj. Ndërsa në defteret e rregjistrimeve turke, fshatarët e Kserës, janë rregjistruar si argatë të pronarëve gjirokastritë të tokave. E shikon pra zoti Ksera apo Bollano E shikon pra zoti Ksera apo Bollano, historia e Epirit flet vetëm me gjuhën pellazge, ilire dhe shqipe dhe asnjëherë me gjuhën greke. Në kufijtë shqiptar nuk ka asnjë milimetër tokë të huaj, përkundrazi, në kufijtë grekë janë aneksuar mjaft toka shqiptare. Jemi ne ata që duhet të kemi pretendime dhe jo argatë si ju zoti Ksera, që e keni në gen t'ju shërbeni të tjerëve, pavarësisht nga çmimi. Me këtë rast tërheqim vëmendjen e Qeverisë, për indiferencën që tregon ndaj ngjarjeve të tilla të rënda. Qeveria shqiptare i kapërcen fare pa i komentuar ngjarje të tilla, që po përsëriten në mënyrë shqetësuese dhe kanë për protagonistë nëpunës të lartë të shtetit, pavarësisht nga kombësia e tyre. Deklaratat e qëndrimet e tij antikushtetuese bien në kundërshtim me Kushtetutën dhe cenojnë integritetin territorial të vendit, cenojnë paqen e bashkëjetesën e qytetarëve shqiptarë dhe nxitin urrejtjen fetare. Ne nuk e njohim më për Prefekt, zotin Ksera, prandaj Kyeministri duhet ta shkarkojë atë një orë e më pare.

Po kështu i drejtohemi edhe Qeverisë greke, që të distancohet nga deklaratat nacionaliste të krye peshkopit të Konicës dhe pasuesve të tij, që shkojnë ndesh me parimet e Bashkimit Evropian për pa tjetërsimin e territoreve dhe fqinjësisë së mirë.

Popull shqiptar ji vigjilent!

Rroftë Shqipëria!

Rroftë populli shqiptar!

Prefektet jane te emeruar me vendim politik te mazhorances, ndaj i takon kryeministrit te mbaj qendrim ndaj tij.

Po pse lodheni me i tregu historine Grekerve dhe botes. Ata e dine me mire nga ne. Greket si dje si sot e kane ngritur lavdine e tyre duke vjedhur heronjt e fqinjeve. Per veten e tyre ata mbeten heronj te mashtrimit.

Epiri është toka klasike dhe vatra e një populli tepër të lashtë. Që në muzgun e kohërave, në gadishullin ballkanik endeshin pellazgët të mbuluar me një vel misteri. Mitologjia thotë se ata ishin "njerëzit e parë". Bile helenët, të cilët në mënyrë të padiskutueshme i konsideronin pellazgët më të vjetër se veten, për ta përdornin një epitet të pashlyeshëm "proselinoi" (parahansor), pra më të vjetër se vet Hëna. Kjo figur e skajshme është tepër elokuente për lashtësinë e popullit tonë. Fijet e misterit pellazg ndërthurren në kohëra,gjersa në histori përmenden ilirët.Si një popull kryesor,si një "Hauptvolk"- siç e pat quajtur një nga themeluesit e ilirologjisë L.G.Thunman,ilirët morën pjesë në proceset themelore shoqërore e kulturore,në ngjarjet kryesore politike që përshkruan botën antike të Mesdheut.

Qytetërimi ilir do të mbushte shtratin e historisë së ardhme. Kontrasti me Romën do t'i evidentonte ilirët si popull tribunal të lirisë. Për të nënshtruar trojet ilire Romës iu desh të harxhonte gati gjysmën e kohës me anë të së cilës krijoi tërë perandorinë e saj të përbotëshme.

Sulmet shkatërrimtare të keltëve, gotëve, visigotëve krijuan pshtjellime të mëdha, por ilirët mbetën sërish në trojet e veta. Vërshimi shekullor i sllavëve qe i tmerrshëm, përsa i përket forcës asimiluese. Procesi i romanizimit u kryqëzua me atë të sllavizmit, por gjuha dhe vet populli autokton i trevave historike rezistoi dhe e ruajti individualitetin etnik. Perandoria bizantine, Mbretëria bullgare e serbe qenë mbulesa politike të sipërme, nën të cilat shqiptarët jetonin,vepronin e i shkyenin. Këto mbulesa s'mund të konsideroheshin si qefin definitiv që mbështillnin një popull " kufomë". Shqiptarët në raport me ngjarjet dhe historinë nuk u diverguan e as humbën.Ata konservuan vetvetën si popull,por nuk u ngurtëzuan si një relike muzeore, po me anë të dinamizmit të tyre, bënë Metaforën e Pavdekshme të Rezistencës dhe mbijetesës.

Dhe vazhdojne ta bejne e do ta bejne gjithmone metaforen e pavdeksise.

Qysh nga ardhja e turqve në Europë, Epirika qenë konsideruar si një pjesë e Greqisë aop e Shqipërisë?

Tek një autor me origjinë greke Teodore Spandugino Cantacuscuino, në një histori mbi origjinën e Turqisë, ne lexojmë pjesët e mëposhtme:

“Perandori Cantasuzene zgjodhi në Janinë një njeri nga shtëpia Spata dhe e bëri nën - dhespot dhe guvernator so bashku me një Musak Topia nga tëcilët njëri qëndroi në Janinë që ishte kryeqyteti i mbretërisë së Shqipërisë.”

“Janina, e cila ishte një vend i fortë, ka qenë kryeqyteti i gjithë Shqipërisë.”

“Amurati, që ishte në gatishmëri, pa pritur më gjatë, hyri në Shqipëri dhe pushtoi Artën.”

Pra, jo vetëm Janina por edhe Arta konsiderohej si territor shqiptar. Për më tepër Sansovino në faqen 302 na tregon se në kohën e ardhjes së turqve e gjithë Maqedonia quhej Shqipëri sepse banorët e saj flisnin shqip duke u shtrirë nga Thesalia deri në Dalmaci, kufizuar në Lindje nga lumi Strimon dhe shtatë liqenet e tij të mrekullueshëm.

Domethënë qysh nga koha e ardhjes së turqve, Epiri shqiptar nuk ishte aspak grek përkundrazi mund të thuash se një pjesë e madhe e Greqisë ishte shqiptare dhe se turqve iu desh të luftonin në Greqi jo vetëm kundër princëve vendas por kundër princëve shqiptarë.

Mbas pushtimit turk dhe gjatë shekujve modernë a ka pësuar ndryshime fizionomia etnografike e Epirit? Nuk e besojmë. Turqit e kanë konsideruar Epirin si një tokë shqiptare dhe historianët e tyre e përshkruajnë këtë rajon meemrin arnautllëk (Shqipëri) kurdoherë kur flitet për Himarën, Delvinën, Pargën, Janinën ose Prevezën.

E tillë është konsideruar ajo edhe nga misionarët katolikë të Romës, për të cilët Epiri formonte vazhdimësinë jugore të Shqipërisë.

Një dokument interesant i ruajtur në arkivat “Propaganda Fide” të Romës, që daton më 1703 dhe është dërguar nga peshkopi i Antivarit Mgr Vincenzo Zmaviewich, një slloven i lindur në Perasto, përcakton kufijtë e Shqiprisë që shtrihet nga Antiveri dhe Dulcigno deri në gjirin e Artës në jug (Italisht në tekst).

“Shqipria.. e vënë nën zgjedhë nga turqit, e kufizuar me Maqedoninë dheEpirin si dhe me një pjesë të mirë të skajit të Dalmacisë, zë sot gjtihë atë pjesë bregdetare që ndodhet ndërmjet Postroviçit, kufiri i fundit i republikës Venete dhe gjirit Ambarkisë, i quajtur liqeni Arta duke përfshirë me emrin Shqipëri jo vetëm qytetin Tivari dhe Ulqini, pranë Dalmacisë, por edhe gjtihë Epirin qështrihet nga Vlora deri në Arta si dhe pjesa më e madhe e Maqedonisë.

Pra, Epiri përshkruhet vetëm si pjesë, si një provincë e Shqipërisë, si Toscana në Puglia në Itali, si Gaskonje ose Provence në Francë.

Për dijetarët modernë kjo çështje qëndron vetëm kështu dhe jo ndryshe. Në botimin e tretë të vitit 1778 në Gjenevë të Enciklopedisë nga Didero dhe Dalembert, në artikullin “Shqipëria”, ky vend përshkruhet i kufizuar:

“... në perëndim nga gjiri i Venecias, në veri nga Dalmacia dhe Bosnja, në lindje nga Maqedonia dhe një pjesë e Thesalisë, ndërsa në Jug nga Achaie ose Livadie. Me emrin Shqipëri kuptohet Iliria e vjetër dhe Epiri i Greqisë...”

Gjatë gjysmë - pavarësisë së Ali Pashës, Epiri ka qenë konsideruar vetëm si një pjesë integrale e Shqipërisë dhe francezi Mark Bruere des Rivaux s’ka bërë gjë tjetër veçse ka thënë një të vërtetë të thjeshtë kur i spjegonte Ali Pashës së Janinës se “me Epir kuptohet e gjithë hapësira e banur prej arnautëve ose shqiptarëve me përjashtim të Maqedonisë ku ishte vendosur pashallëku i Shkodrës.”

Mbas luftës ruso - turke të vitit 1877, atëhere kur projektohej copëtimi i Turqisë, në një seancë të kongresit të Berlinit u propozua me shumë “bujari” nga Franca që t’i jepej Greqisë një pjesë e Shqipërisë së Jugut që shkonte nga Preveza deri në luginën e lumit Kalamas.

Ky ishte një territor shqiptar por në atë kohë mendohej vetëm për shtete tashmë të pavarur dhe ishte e natyrshme që të mohohej egzistenca e një kombësie tjetër aty. Shqiptarët u revoltuan kundër një dhunimi të tillë të të drejtave të tyre kombëtare. Ata protestuan kundër kësaj padrejtësie dhe e famshmja Lidhja e Prizrenit, që shtrihej nga Shkodra deri në Prevezë, mori pjesë aktive në këtë çështje duke dërguar një mision në kancelaritë e Fuqive të Mëdha. Përkundrejt këtij manifestimi krejt të ligjshëm dhe me gjithë demostrimet dhe qëndrimet qesharake të Greqisë, gjyqi evropian e dha verdiktin e vet dhe nuk pranoi t’i jepej Greqisë një pjesë e Shqipërisë.

Sabri Selmani